Dyskusja
Powiązane leki
(opisy)
Urosal (Methenaminum, Phenylis salicylas)
Disophrol Retard (Dexbrompheniramini maleas, Pseudoephedrini sulfas)
Resoxym (Oxymetazolini hydrochloridum)
Strepsils z mentolem i eukaliptusem (Alcohol 2,4-dichlorobenzylicus, Amylmetacresolum)
Rapamune (Sirolimusum)
Apo-Indap (Indapamidum)
Clopamid (Clopamidum)
Tagi
Fora dyskusyjne
zobacz Ziarniniakowatość Wegerera (2)
zobacz Ziarniniak Wegenera (10)
zobacz Mam doła (5)
zobacz Tłumaczenie z Łaciny (5)
zobacz zapalenie tchawicy (0)
zobacz Prośba o rzut okiem na RTG zatok (11)
zobacz Polipy zatok nosowych. Jakiego lekarza polecacie? (1)
zobacz Częste zapalenie gardła, katar całoroczny, krwawienie z nosa (0)
zobacz Przegroda nosowa (1)
zobacz Przewlekłe zapalenie gardła i migdałków (0)
zobacz Wynik Badania histopatologicznego. (1)
zobacz Ziarniniak Wegenera a uszkodzenie srod.czesci twarzy po oper (1)
zobacz Ziarniniak Wegenera (1)
zobacz Zapalenie nerek - Co-amoxycilin i temperatura - problem (9)
zobacz zapalenie pecherza (0)
Informator Medyczny » Encyklopedia » Ziarniniak Wegenera
Ziarniniak Wegenera
|
|||
| granulomatosis Wegeneri | |||
|
|||
Ziarniniak Wegenera, ziarniniakowatość Wegenera (łac. granulomatosis Wegeneri, ang. Wegener's granulomatosis) – martwicze zapalenie małych tętnic obejmujące głównie górne drogi oddechowe, płuca i nerki.
Epidemiologia
Dwukrotnie częściej chorują mężczyźni. Częstość występowania oceniana jest na 25-150:1 000 000 osób[1].
Objawy kliniczne i przebieg
Występują mało swoiste objawy ogólne - osłabienie, gorączka, chudnięcie, brak apetytu. Ponadto na obraz kliniczny choroby składają się krwawienia z nosa, krwioplucie, krwotoki płucne. Zmiany owrzodzeniowe mogą dotyczyć przewodów nosowych i przegrody nosowej. Może wystąpić zapalenie zatok przynosowych i ucha środkowego, uszkodzenie słuchu, zapalenie twardówki oka.
Charakterystyczne są też: kaszel, zapalenie oskrzeli, nacieki w płucach, zajęcie nerek z dość szybko postępującą ich niewydolnością. We krwi obwodowej stwierdza się leukocytozę obojętnochłonną, trombocytozę, przyspieszone OB, niedokrwistość normocytową i prawidłową aktywność układu dopełniacza. Charakterystyczne dla choroby są przeciwciała c-ANCA, rzadziej występują p-ANCA. W razie zajęcia przez proces chorobowy nerek pojawiają się zmiany w moczu i podwyższone stężenie kreatyniny.
Leczenie
Lekiem z wyboru jest cyklofosfamid i glikokortykosteroidy. Lekiem alternatywnym jest metotreksat. Rokowanie nie jest pomyślne dla pacjenta, u którego za późno wykryto objawy choroby. Odpowiednio wczesne leczenie cyklofosfamidem zapewnia remisję choroby u ponad 90% pacjentów[1].
Historia
Pierwszym który opisał tę jednostkę chorobową był Peter McBride (1854-1946); zrobił to w 1897 roku. Heinz Karl Ernst Klinger (ur. 1907) wniósł wiele do wiedzy o patogenezie schorzenia, natomiast pełny obraz choroby przedstawił niemiecki patolog Friedrich Wegener (1907-1990), co przyczyniło się do uhonorowania go w nazwie choroby. W roku 1990 American College of Rheumatology opublikowało kryteria rozpoznawania ziarniniakowatości Wegenera.
Bibliografia
- V. Kumar, R. Cotrani, S. Robbins Patologia Robbinsa Urban&Partner 2005 ISBN 978-83-89581-92-1
- Andrzej Szczeklik (red.) Choroby wewnętrzne, tom II. Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2006. ISBN 83-7430-069-8.
- Otorynolaryngologia praktyczna. Podręcznik dla studentów i lekarzy. Tom I. Grzegorz Janczewski (red.). Gdańsk: Via Medica, 2007, s. 371. ISBN 978-83-60072-75-2.
Linki zewnętrzne
- Artykuł z eMedicine (pol.)
- Wegener's granulomatosis w bazie Who Named It (ang.)
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Ziarniniak Wegenera. doctormed.pl.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Ziarniniak_Wegenera
Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.







