Powiązane leki
(opisy)

Apo-Indap (Indapamidum)

Clopamid (Clopamidum)

Lotensin (Benazeprili hydrochloridum)

Lecitan (Lecithinum soiae)

Cordafen (Nifedipinum)

Dilocard (Diltiazemi hydrochloridum)

Diltiazem (Diltiazemi hydrochloridum)

Dilzem retard (Diltiazemi hydrochloridum)

Oxycardil (Diltiazemi hydrochloridum)

Trifas 10 (Torasemidum)

Tagi

nerka watroba kliniczny kreatynina nerkowy watrobowo cisnienie tetniczy kryterium naczynie

Fora dyskusyjne

zobacz Nerki - torbiel (5)

zobacz Ból brzucha (3)

zobacz Żyła wrotna (0)

zobacz rak jelita grubego (6)

zobacz Piasek w nerkach a kamienie żółciowe... (0)

zobacz Ciąża po usunięciu nerki (1)

zobacz ASYMETRIA NEREK (4)

zobacz kamica nerkowa (0)

zobacz krwotok z podudzia (1)

zobacz Usg jamy brzusznej - co o tym sądzicie ? (12)

zobacz Odbicia wapienne (1)

zobacz tłumaczenie wyników badań (1)

zobacz Proszę o interpretację wyników (1)

zobacz Moje wyniki krwi (41)

zobacz Azimycin 500 (0)

Informator Medyczny » Encyklopedia » Zespół wątrobowo-nerkowy

Zespół wątrobowo-nerkowy

Zespół wątrobowo-nerkowy
ICD-10 K76.7

Zespół wątrobowo-nerkowy (ang. hepatorenal syndrome, HRS ) – stan kliniczny, który charakteryzuje się nieprawidłową czynnością nerek oraz dużego stopnia zaburzeniami hemodynamicznymi, głównie w zakresie tętniczego łożyska naczyniowego, i zmianami w aktywności endogennych czynników wpływających na kurczliwość mięśni ścian naczyń u chorych z niewydolnością wątroby.


Etiologia i patogeneza

Zespół wątrobowo-nerkowy rozwija się najczęściej w przebiegu marskości wątroby, rzadziej w przebiegu niewydolności wątroby związanej z innego typu uszkodzeniem tego narządu. Patogeneza zespołu wątrobowo-nerkowego nie jest dokładnie poznana. Pierwotnie udział w rozwoju tego stanu klinicznego ma nadciśnienie wrotne, które prowadzi do poszerzenia naczyń krwionośnych związanego z aktywacją czynników rozszerzających naczynia (ang. vasodilators) w krążeniu trzewnym (np. tlenek azotu, prostacyklina, prostaglandyna E2, ANP). To zjawisko prowadzi do spadku oporu systemowego w krążeniu tętniczym, co aktywuje z kolei układ współczulny oraz układ renina-angiotensyna-aldosteron. Aktywacja tych układów oraz działanie endogennych czynników zwężających naczynia na tętniczki doprowadzające kłębuszków nerkowych (np. angiotensyna II, adrenalina, endotelina-1, adenozyna) powoduje spadek przesączania kłębuszkowego w nerkach. W efekcie dochodzi do niewydolności nerek.


Wyznaczniki kliniczne i laboratoryjne

Nie ma specyficznych objawów zespołu wątrobowo-nerkowego!

W przebiegu tego stanu klinicznego mogą występować:


Kryteria rozpoznania

  • Kryteria duże:
    • kreatynina w surowicy krwi > 1.5 mg/dl (133 μmol/l) po odstawieniu diuretyków na okres co najmniej 5 dni
    • wykluczony wstrząs, zakażenia bakteryjne, odwodnienie, nefrotoksyczne leki
    • brak poprawy czynności nerek pomimo zaprzestania podawania diuretyków i przetoczenia 1500ml 0,9% NaCl
    • brak proteinurii i ultrasonograficznych cech nefropatii zaporowej lub śródmiąższowej choroby nerek
  • Kryteria małe:
    • diureza < 500 ml/24h
    • stężenie sodu w moczu < 10 mmol/l
    • osmolalność moczu > osmolalność osocza
    • erytrocyturia < 50 wpw
    • stężenie sodu w osoczu < 130 mmol/l

Tylko duże kryteria są wymagane do rozpoznania zespołu wątrobowo-nerkowego


Typy zespołu wątrobowo-nerkowego

Typ 1 zespołu wątrobowo-nerkowego

Podwojenie wyjściowej wartości kreatyniny w surowicy w ciągu 2 tygodni do poziomu > 2,5 mg/dl albo redukcja wyjściowego klirensu kreatyniny o 50% w ciągu 2 tygodni do wartości < 20 ml/min.

Czynniki sprzyjające i wyzwalające

Przebieg

  • ciężka forma choroby, szybka progresja, zła prognoza
  • średnia przeżycia < 2 tygodni
  • wszyscy pacjenci umierają w ciągu 8-10 tygodni

Typ 2 zespołu wątrobowo-nerkowego

Wartość kreatyniny w surowicy > 1,5 mg/dl i niespełnione kryteria typu 1 zespołu wątrobowo-nerkowego.

Czynniki sprzyjające i wyzwalające

  • wodobrzusze oporne na leczenie diuretykami

Przebieg

  • wolniejszy rozwój choroby
  • lepsze rokowanie
  • średnia przeżycia około 6 miesięcy

Leczenie

Pacjenci z potwierdzonym zespołem wątrobowo-nerkowym (zwłaszcza typu 1) powinni być leczeni na oddziale intensywnej terapii. Należy monitorować podstawowe parametry życiowe (tętno, ciśnienie tętnicze, ośrodkowe ciśnienie żylne), kontrolować poziom elektrolitów i parametrów wydolności nerek oraz wątroby. Konieczne jest prowadzenie bilansu płynów przyjętych i wydalonych przez chorego. Ogranicza się spożycie płynów poniżej 1 litra na dobę i stosuje dietę z niską zawartością sodu. Niekiedy wskazane jest wykonanie paracentezy czyli nakłucia jamy otrzewnej z upuszczeniem płynu puchlinowego.

Wymienione poniżej metody stosuje się głównie w typie 1 zespołu wątrobowo-nerkowego.

Leki obkurczające naczynia trzewne

Leczenie lekami zwężającymi naczynia jest niewskazane u pacjentów z chorobami serca, naczyń obwodowych i/lub naczyń mózgowych. Podczas podawania tych preparatów konieczne jest dożylne podawanie roztworu albuminy.

Przezszyjne wewnątrzwątrobowe połączenie wrotno-systemowe (TIPS)

Jest to metoda służąca zmniejszaniu ciśnienia w układzie wrotnym a więc likwidacji pierwszego etapu rozwoju zespołu wątrobowo-nerkowego.

Leczenie dializacyjne

Przeszczepienie wątroby

Jedyna metoda usuwająca przyczynę zespołu wątrobowo-nerkowego.


Bibliografia

  • Stanisław Konturek, Witold Bartnik: Gastroenterologia i hepatologia kliniczna. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006. ISBN 83-200-3188-5. 
  • Andrzej Szczeklik (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków, 2005, ISBN 83-7430-031-0



Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Zesp%C3%B3%C5%82_w%C4%85trobowo-nerkowy

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.

książki

Nadciśnienie tętnicze Nadciśnienie tętnicze
 
Nadciśnienie tętnicze. Zdrowa dieta Nadciśnienie tętnicze. Zdrowa dieta
 
Nefropatia nadciśnieniowa. Nadciśnienie tętnicze w chorobach nerek Nefropatia nadciśnieniowa. Nadciśnienie tętnicze w chorobach nerek
 
Mudry i gesty leczące. Jak korzystać z mocy samouzdrawiania Mudry i gesty leczące. Jak korzystać z mocy samouzdrawiania
 
Wysokie ciśnienie Wysokie ciśnienie
 
Życie bez pasożytów Życie bez pasożytów
 
Angiologia Angiologia
 
Dieta antymiażdżycowa Dieta antymiażdżycowa