Powiązane leki
(opisy)

Citrolyt (Acidum citricum, Kali nitras, Natrii citras)

Femurin

Urinatin

Urostim

ŻuraSEPT

Toviaz (Fesoteroidinum)

Alfulek (Alfuzosini hydrochloridum)

Ambulase (Finasteridum)

Apo-Doxan (Doxazosini mesilas)

Apo-Fina (Finasteridum)

Tagi

kortyzol podawac oznaczac deksametazonu cushinga hamowac acth hiperkortyzolemii dawka mocz

Fora dyskusyjne

zobacz Kortyzol (4)

zobacz Czy to przypadek Hiperkortyzolemii? (1)

zobacz otyłość, wysoka insulina i kortyzol (9)

zobacz Nieklasyczny przerost nadnerczy - prośba o interpretację (3)

zobacz pabi-dexamethason ? (1)

zobacz Otyłość (0)

zobacz kortyzol (5)

zobacz Zespół Cushinga (9)

zobacz zapytanie o zespół cushinga (4)

zobacz Choroba cushinga - moge mieć ? (19)

zobacz niedoczynność tarczycy, cukrzyca? (14)

zobacz Kortyzol- czy badać na czczo? (13)

zobacz Hiperkortyzplemia (1)

zobacz Badanie - test prolaktynowy z MCP (2)

zobacz Podejrzenie Cushinga - Pytania (2)

Informator Medyczny » Encyklopedia » Test hamowania deksametazonem

Test hamowania deksametazonem

Test hamowania deksametazonem (ang. Dexamethasone Supression Test) – test biochemiczny mający zastosowanie w ustalaniu etiologii hiperkortyzolemii, polegający na podaniu pacjentowi dawki deksametazonu i późniejszym oznaczaniu 17-hydroksyketosterydów w moczu i kortyzolu w surowicy.

Wyróżniamy test hamowania małą dawką deksametazonu i test hamowania dużą dawką, przeprowadzany w dwóch wariantach[1].


Test hamowania małą dawką deksametazonu

Krótki test hamowania małą dawką deksametazonu (ang. Low-Dose Dexamethasone Suppression Test, LDDST, tzw. nocny): podaje się 0,5–2 mg deksametazonu (zazwyczaj 1 mg) doustnie między 23:00 a 24:00, a następnie oznacza się kortyzol w surowicy krwi na czczo o 8:00-9:00 nazajutrz rano.

Prawidłowy wynik to kortyzol < 50 nmol/l (< 1,8 μg/dl), taka wartość kortyzolemii wyklucza zespół Cushinga.

Wynik nieprawidłowy świadczy o patologicznej hiperkortyzolemii, nie lokalizując jednak jej źródła – zespół Cushinga, choroba Cushinga czy ektopowe wydzielanie ACTH. Czułość testu ocenia się na 98-100%, specyficzność 88%. Swoistość jest stosunkowo mała, za wyniki fałszywie dodatnie mogą odpowiadać ostre i przewlekłe choroby w których podwyższony jest poziom transkortyny, upośledzenie wchłaniania deksametazonu i przyjmowanie leków, mogących upośledzać metabolizm deksametazonu (barbiturany, fenytoina, karbamazepina, rifampicyna, meprobamat, aminoglutetymid, metakwalon).


Klasyczny test hamowania dużą dawką deksametazonu

Badanie trwa 4 dni. W klasycznym teście hamowania dużą dawką deksametazonu podaje się 0,5 mg deksametazonu doustnie co 6 godzin do 8 dawek łącznie (czyli 4 mg przez 48 godzin) w 3. i 4. dniu badania. Oznacza się:

  • stężenie wolnego kortyzolu w dobowej zbiórce moczu przed rozpoczęciem testu (w 1. dobie) oraz w 2. i 4. dobie testu (zmniejszenie stężenia kortyzolu > 50% jest wynikiem prawidłowym), i (lub)
  • stężenie kortyzolu w surowicy krwi rano przed rozpoczęciem testu oraz rano po podaniu ostatniej dawki deksametazonu (zmniejszenie stężenia kortyzolu < 50 nmol/l jest wynikiem prawidłowym).

Interpretacja testu tak jak krótkiego testu hamowania małą dawką deksametazonu. Czułość testu ocenia się na 98-100%, specyficzność 97-100%. W dobowej zbiórce moczu zamiast wolnego kortyzolu można oznaczać 17-hydroksyketosterydy.


Test hamowania dużą dawką deksametazonu

Test hamowania dużą dawką deksametazonu (ang. High-Dose Dexamethasone Suppression Test, HDDST) – standardowo podaje się doustnie 8 mg deksametazonu w dawkach 2 mg co 6 godzin przez 2 doby. Ocenia się wydalanie wolnego kortyzolu w dobowej zbiórce moczu wyjściowo i w 2. dniu podawania. Zmniejszenie wydalania kortyzolu z moczem lub obniżenie kortyzolemii w osoczu wskazuje na ośrodkową przyczynę choroby (choroba Cushinga, nadprodukcja ACTH przez przysadkę)[2]. Brak hamowania wydzielania kortyzolu świadczy o zespole Cushinga (nadnerczowe pochodzenie hiperkortyzolemii) lub ektopowym źródle ACTH. Czułość testu 80-88%, swoistość 88-100%. Żaden z testów hamowania deksametazonem nie pozwala na ostateczne zróżnicowanie dwóch ACTH-zależnych przyczyn hiperkortyzolemii. Różnicowanie takie można przeprowadzić wykonując test z CRH.


Interpretacja łączna testów

  • brak hamowania kortyzolu w LDDST i hamowanie kortyzolu w HDDST = choroba Cushinga (ACTH-zależny zespół Cushinga)
  • brak hamowania kortyzolu w LDDST i w HDDST = zespół Cushinga (ACTH-niezależny zespół Cushinga, patologiczna hiperkortyzolemia pochodzenia nadnerczowego) lub ektopowe wydzielanie ACTH

Przypisy

  1. Kryteria rozpoznania zespołu Cushinga i jego powikłania – Stanowisko międzynarodowej grupy ekspertów
  2. 333. W: Anthony S. Fauci, Dennis L. Kasper, Eugene Braunwald: Harrison's Principles of Internal Medicine 17ed.. New York: McGraw-Hill, 2008. DOI:10.1036/0071466339. ISBN 0-07-164114-9. 

Linki zewnętrzne

  • Endotext.org (ang.) Informacje o diagnostyce zespołu Cushinga, zalecenia American Association of Clinical Endocrinologists


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Test_hamowania_deksametazonem

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.

książki

Zachować młodość. Diety i styl życia hamujące procesy starzenia Zachować młodość. Diety i styl życia hamujące procesy starzenia
 
Nefropatia nadciśnieniowa. Nadciśnienie tętnicze w chorobach nerek Nefropatia nadciśnieniowa. Nadciśnienie tętnicze w chorobach nerek
 
Nadciśnienie tętnicze Nadciśnienie tętnicze
 
Samoleczenie potęgą podświadomości Samoleczenie potęgą podświadomości
 
Choroby reumatyczne Choroby reumatyczne
 
Atlas osadu moczu Atlas osadu moczu
 
Trening czystości małego dziecka Trening czystości małego dziecka
 
Urynoterapia Urynoterapia