Powiązane leki
(opisy)

Selen + Witamina E

Setegis (Terazosinum)

Darob (Sotaloli hydrochloridum)

Lozap Zentiva (Losartanum kalicum)

Szałwia Plus Antiseptic

Szałwia

Angilor z szałwią i witaminą C

Aperisan Gel (Salviae folium extractum fluidum)

Tinctura Salviae (Salvia officinalis)

Zdrovit Szałwiosept

Tagi

wieszczy substancja nazwac receptor szalwia psychoaktywny salwinoryna temperatura salwinoryny wyizolowac

Fora dyskusyjne

Psychodeliki a receptor 5-HT2A (10)

Częste infekcje antybiotyk (1)

badanie kału a alkohol i THC (1)

czerwienienie (0)

czerwone krosty na języku (1)

Leki blokujące wydzielanie adrenaliny (9)

neuroleptyki v. narkotyki (1)

stłuczony bark (1)

Bisocard a symbicort i atrovent N (1)

CZy można połączyć te leki? (1)

Ciągle śpię (7)

Skręcona kostka (3)

Helicobacter pylor , badanie po leczeniu (6)

blokery H2 (0)

PCI tarczycy-obraz mkroskopowy, co to oznacza? (1)

Informator Medyczny » Encyklopedia » Salwinoryna A

Salwinoryna A

Salwinoryna A
Ogólne informacje
Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
(2S,4aR,6aR,7R,9S,10aS,10bR)-9-acetoksy-2-(furan-3-ylo)-6a,10b-dimetylo-4,10-dioksododekahydro-1H-benzo[f]izochromeno-7-karboksylan metylu
Inne nazwy i oznaczenia
salvinorin A
Wzór sumaryczny C23H28O8
Masa molowa 432,46 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 83729-01-5
Podobne związki
Podobne związki salwinoryna B, salwinoryna C
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków standardowych (25 °C, 1000 hPa)

Salwinoryna A – substancja psychoaktywna z grupy dwuterpenów, zaliczana do dysocjantów, występująca w wielu roślinach, m.in. w pochodzącej z Meksyku szałwii wieszczej (Salvia divinorum), od której wzięła nazwę.

Salwinoryna A należy do najsilniejszych znanych naturalnych substancji psychodelicznych, wykazującą aktywność już w dawce 100-200 µg. Działanie ok. 1 mg salwinoryny daje pełny efekt psychoaktywny, jednak wrażliwość na tę substancję jest osobniczo zmienna. Strukturalnie salwinoryna A nie jest podobna do żadnego innego psychodelika występującego w naturze, jak np. psylocybina, meskalina, DMT ani żadnego syntetycznego jak LSD czy ketamina.

Salwinoryna A, inaczej niż inne znane halucynogeny, które działają na receptory serotoninowe 5-HT2, jest pierwszym znanym naturalnym agonistą receptora opioidowego kappa[1].

Substancja psychoaktywna zawarta w szałwii wieszczej została wyodrębniona przez Alfreda Ortegę w 1982 roku i nazwana "salvinorin" (j.pol. salwinoryna). Inna grupa badaczy, na której czele stał Leander Valdes, wyizolowała dwa terpenoidy. Ponieważ Ortega nazwał otrzymaną substancję salwinoryną, Valdes nazwał główny terpanoid szałwii "salwinoryną A" (96%), a drugi – występujący w znacznie mniejszych ilościach – "salwinoryną B" (4%). Grupa Valdesa ograniczyła się do przetestowania salwinoryny A na myszach. Badania wykazały, że jest ona głównym psychoaktywnym składnikiem szałwii, natomiast salwinoryna B nie ma takich właściwości. W 2001 z szałwii wieszczej wyizolowano kolejny dwuterpen, salwinorynę C.

Daniel Siebert odkrył silne działanie salwinoryny A w czerwcu 1993 roku wdychając dym ze spalanego ekstraktu z szałwii wieszczej własnej produkcji. Od tamtej pory Siebert eksperymentował paląc ekstrakty i liście o różnej mocy. Odkrył też, że doustnie podana salwinoryna A jest absorbowana, głównie przez błonę śluzową w jamie ustnej. Niewielkie ilości salwinoryny A zawarte są też w łodydze, jeszcze mniejsze w korzeniach. Salwinoryna A bardzo łatwo się utlenia. Przechowywana z dostępem do światła lub tlenu rozkłada się. Uwalnia się z suszu szałwii wieszczej w temperaturze ok. 270 °C. Częste jej używanie nie powoduje wystąpienia tolerancji fizycznej, natomiast powoduje "wyrabianie receptorów", przez co efekty psychoaktywne stają się mocniejsze.


Przypisy

  1. eMedicine – Toxicity, Hallucinogen


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Salwinoryna_A

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.

książki

Uzależnienia od substancji psychoaktywnych Uzależnienia od substancji psychoaktywnych
 
Hormonoterapia raka piersi Hormonoterapia raka piersi
 
Dla urody i zdrowia Dla urody i zdrowia
 
Toksykologia żywności. Przewodnik do ćwiczeń Toksykologia żywności. Przewodnik do ćwiczeń
 
Ratujmy się Ratujmy się
 
Medycyna katastrof chemicznych Medycyna katastrof chemicznych
 
Biotechnologia farmaceutyczna Biotechnologia farmaceutyczna
 
Zioła w nalewkach leczniczych Zioła w nalewkach leczniczych