Powiązane leki
(opisy)

Aquacel

Dermovit E (Tocopheroli acetas)

Maść propolisowa (Propolis)

Fenistil na Rany

PV Jod 10% (Povidonum iodinatum)

Bepanthen Plus (Chlorhexidini hydrochloridum, Dexpanthenolum)

PantenPlus

Nu-Gel

Granuflex (pasta)

Purex (Echinacea purpurea)

Tagi

vulnus owrzodzenie goic tkanka brzeg rana naskorek uszkodzic proces skora

Fora dyskusyjne

Owrzodzenia podudzia (1)

niegojąca się rana po oparzeniu (5)

zapalenie brzegów powiek (1)

zakażenie (0)

rana która sie nie goi (5)

Trudno gojące się otarcia skóry (2)

Zadrapanie skóry (2)

Niegojąca się rana na goleni (0)

Poparzenia i ich leczenie (0)

Małe zaczerwienienia po pryszczach (13)

Otarcia na nogach przez buty (1)

LASEROWA KOREKCJA OCZU (0)

Manuka miód (11)

Owrzodzenie podudzi (0)

Rozcięcie na policzku (0)

Rana

Rana – uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu mechanicznego. Istnieją rodzaje ran, które powstają w wyniku innych procesów chorobowych, np. owrzodzenie żylakowe, owrzodzenie troficzne (odleżyna), owrzodzenie neuropatyczne, czy też rana powstała w wyniku niedokrwienia lub zakażenia tkanek.

W zależności od sposobu działania siły, mechanizmu jej działania, rozróżnia się rany: cięte, kłute, postrzałowe, tłuczone, szarpane, kąsane. Często uszkodzeniom skóry i naskórka towarzyszą uszkodzenia tkanek głębiej położonych: powięzi, mięśni, naczyń krwionośnych, nerwów, ścięgien, kości, stawów, czy też uszkodzenie przydatków skóry takich jak paznokcie. Obecność dodatkowych uszkodzeń ma istotne znaczenie dla procesu gojenia rany. Uraz o niedużej sile może nie uszkodzić wszystkich warstw skóry, tylko jej części powierzchowne, mówimy wówczas o otarciu naskórka.

Najczęściej rana powstaje w wyniku działania ostrego przedmiotu – noża, ostrza – wtedy rana ma równe brzegi. Tkanka podskórna może być również niekiedy przecięta. Czasami dochodzi do uszkodzenie głębiej położonych struktur. Jeżeli nie dojdzie do poważniejszej infekcji to powierzchowna rana cięta jest tym typem rany, który goi się najlepiej. Dzieje się tak dlatego, ponieważ tkanki sąsiadujące z raną nie są uszkodzone.

Rana tłuczona powstaje w wyniku działania tępego przedmiotu. Oprócz przerwania ciągłości skóry dochodzi do zmiażdżenia tkanek przyległych do rany. Zmiażdżone tkanki ulegają martwicy, martwe tkanki muszą zostać wchłonięte i wypełnione tkanką bliznowatą. Proces gojenia takiej rany jest długi i zagrożony infekcją. Rany szarpane również goją się gorzej z podobnych powodów.


Gojenie rany

Proces gojenia rany rozpoczyna się bezpośrednio po jej powstaniu. We krwi, która przedostaje się do rany są obecne płytki krwi. Ulegają one agregacji i tworzą czop płytkowy, który hamuje dalszy wypływ krwi. Następuje aktywacja kaskady enzymów odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi i w efekcie dochodzi do polimeryzacji fibrynogenu. Tworzy się galaretowaty skrzep, sklejający niczym klej, brzegi rany. Do rany napełzają fibroblasty i makrofagi. Rozpoczyna się oczyszczanie rany z bakterii i uszkodzonych tkanek. Jeżeli uda się opanować infekcję wzmagają się procesy syntezy kolagenu, wrastają drobne naczynia krwionośne. Rozpoczyna się proces tworzenia blizny. Martwica tkanek lub infekcja komplikuje, zakłóca i opóźnia te procesy.

Rana może goić się przez rychłozrost (łac. per primam intentionem) – brzegi rany sklejają się, odtwarza się ciągłość skóry, powstaje linijna blizna. Jest to najbardziej korzystny sposób gojenia ran. Jednak nie zawsze rana goi się w ten sposób.

Gojenie przez ziarninowanie (łac. per secundam intentionem) jest dłuższym procesem i ma miejsce wtedy, gdy z różnych powodów (brak zaopatrzenia rany, ubytek naskórka, zakażenie) nie doszło do pierwotnego zamknięcia rany. W dnie rany powstaje ziarnina z wrastających naczyń krwionośnych. Ziarnina jest podłożem do regeneracji powierzchownych warstw skóry i naskórka, który narasta z brzegów rany na ziarninę. Takie gojenie rany wymaga starannej pielęgnacji i częstych zmian opatrunków. Blizna pozostała po wygojeniu się rany przez ziarninowanie jest duża i widoczna. Niekiedy pojawiają się zmiany w zabarwieniu skóry.

Gojenie pod strupem (łac. sub crustam) zdarza się wtedy, gdy początkowy skrzep ulegnie wyschnięciu, tworząc strup będący naturalnym biologicznym opatrunkiem, zaś ziarninowanie i regeneracja naskórka odbywa się pod nim.

Są również odrębnie klasyfikowane rodzaje zaburzenia ciągłości powłok ciała: oparzenie, odmrożenie, odleżyna, owrzodzenie.


Leczenie ran

  • oczyszczenie
  • dezynfekcja
  • revisio – kontrola rany
  • excisio – usunięcie tkanek martwiczych (chirurgiczne opracowanie rany)
  • evacuatio – usunięcie ciała obcego
  • zapewnienie prawidłowego ukrwienia i unerwienia okolicy rany
  • suturae – szycie brzegów rany
  • stosowanie antybiotyków (miejscowo i ogólnie)
  • stosowanie przeszczepów skórnych
  • stosowanie opatrunków klasycznych i np. hydrożelowych

Łacińskie nazwy ran


Zobacz też



Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Rana

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.

książki

Leczenie odleżyn i ran przewlekłych Leczenie odleżyn i ran przewlekłych
 
Patofizjologia  - tom 1 i 2 Patofizjologia - tom 1 i 2
 
Patologia narządu ruchu Patologia narządu ruchu
 
Stomatologia zachowawcza. Podręcznik dla studentów stomatologii Stomatologia zachowawcza. Podręcznik dla studentów stomatologii
 
Dieta kształtująca sylwetkę Dieta kształtująca sylwetkę
 
Choroby wewnętrzne. Podręcznik dla studentów pielęgniarstwa i położnictwa Choroby wewnętrzne. Podręcznik dla studentów pielęgniarstwa i położnictwa
 
Leczenie chorób skóry i chorób przenoszonych drogą płciową Leczenie chorób skóry i chorób przenoszonych drogą płciową
 
Wodne oczyszczanie organizmu Wodne oczyszczanie organizmu