Potencja homeopatyczna

Potencja homeopatyczna lub potęga homeopatyczna – termin określający stopień rozcieńczenia środka homeopatycznego. Ma postać kodu literowo-cyfrowego, który zostaje wymieniony po łacińskiej nazwie surowca, z którego został wyprodukowany lek homeopatyczny, np. Aurum metallicum MK, Calcarea carbonica D200, Rhus toxicodendron D30.

Litera oznacza rodzaj potencji homeopatycznej, który jest związany ze sposobem produkcji, zaś cyfra arabska wskazuje na stopień spotęgowania (zdynamizowania), czyli ilość rozcieńczeń i jednoczesnych energicznych wytrząsań.

Proces otrzymywania kolejnych potencji homeopatycznych, w którym nie wolno pominąć żadnego etapu, nazywa się potencjowaniem roztworu i stanowi warunek sine qua non w homeopatii. O tym, w jaki sposób Samuel Hahnemann doszedł do potencjowania homeopatycznego można przeczytać w artykule biograficznym.

Według homeopatów podczas potencjowania, czyli rozcieńczania wodą destylowaną substancji wyjściowej i poddawania tego roztworu serii energicznych wytrząsań zgodnie z opisem w Farmakopei Homeopatycznej, forma materialna środka zostaje zamieniona w formę niematerialną, czyli energię.

Z tego powodu potencji homeopatycznej nie powinno się utożsamiać ze stopniem rozcieńczenia roztworu^[1].

W homeopatii przyjmuje się, że im wyższa jest potencja, tym większa jest moc energetyczna, czyli siła działania leku homeopatycznego oraz szerszy zakres działania. Według Samuela Hahnemanna potencjowanie (synonimy: potęgowanie lub dynamizowanie) pozwala zmniejszyć lub całkowicie wyeliminować objawy niepożądane oraz tzw. początkowe pogorszenie stanu chorego, zwiększając jednocześnie moc leczniczą środka.

Rodzaje potencji homeopatycznych

Wyróżniamy trzy rodzaje potencji homeopatycznych:

Potencja dziesiętna (decymalna) oznaczana symbolem D (przed liczbą) lub rzadziej symbolem X (za liczbą) np. 1X = D1, 2X = D2, D12 lub 12X itd. Rozcieńczenie w stosunku 1:10, czyli 1 część + 9 części rozpuszczalnika.

Niskie potencje dziesiętne obejmują D1 do D6, średnie od D6 do D12, a wysokie to potencje powyżej D12. W aptekach homeopatycznych typowe potencje to D6, D12 i D30. Ten rodzaj potencji jest wykorzystywany w homeopatii klinicznej (objawowej/przyrodniczej) oraz w kompleksach homeopatycznych, czyli preparatach wieloskładnikowych dostępnych w aptekach bez recepty.

Potencja setna (centymalna) oznaczana symbolem C, CH lub K, jeżeli została wykonana metodą jednego naczynia np. C15, C30, 30K, 200K. Rozcieńczenie w stosunku 1:100 czyli 1 część + 99 części rozpuszczalnika.

Wysokie potencje C i K są chętnie stosowane w homeopatii klasycznej np. C200, 200K, MK, 10MK.

Potencja LM oznaczana rzadziej symbolem Q od quinquaginta mille. Rozcieńczenie w stosunku 1: 50.000 (L=50 i M=1000).

W handlu znajduje się 30 potencji typu LM, przy czym do najczęściej używanych należą: LM6, LM18, LM24 i LM30. Potencje LM mają rzekomo działać łagodnie i są z reguły przeznaczone do codziennego zażywania przez dłuższy czas. Stosowane głównie u osób nadwrażliwych, osłabionych, starszych oraz w leczeniu wspomagającym po jednorazowym podaniu wysokiej potencji C lub K.

Podział ze względu na rozcieńczenie

W zależności od rozcieńczenia potencje homeopatyczne można podzielić na:

słabe – według homeopatów działające głównie lokalnie do D30, C30, 30K
średnie – według homeopatów działające na poziomie emocjonalnym: D200, C200, 200K
wysokie – według homeopatów działające na poziomie mentalnym: MK, 10MK
bardzo wysokie – do tej grupy należą: 50MK, CMK

Jak silnie rozcieńczone są środki homeopatyczne

Potencja decymalna	Potencja centymalna	Stężenie	Uwagi	Krytyka
1X	—	1:10	tzw. niska potencja
2X	1C	1:100	nazywana przez homeopatów potencją wyższą niż 1:10
6X	3C	10⁻⁶
8X	4C	10⁻⁸	Odpowiada dopuszczalnemu stężeniu arszeniku w wodzie pitnej w USA^[2]
12X	6C	10⁻¹²
24X	12C	10⁻²⁴		60% prawdopodobieństwa, że zawiera jedną cząsteczkę substancji czynnej, jeśli na początku do sporządzenia roztworu użyto 1 mol substancji czynnej i następnie poddawano kolejnym rozcieńczeniom (potencjowaniu)
60X	30C	10⁻⁶⁰	Rozcieńczenie zalecane przez Hahnemanna do większości zastosowań	Trzeba by podawać 2 miliardy dawek na sekundę przez 4 miliardy lat 6 miliardom pacjentów, by któryś z nich otrzymał jedną cząsteczkę substancji czynnej. Gdyby można było stworzyć kulę zawierającą wodę o średnicy równej odległości Ziemi od Słońca i gdyby umieścić tam jedną cząstkę substancji czynnej, byłoby to rozcieńczenie około 30C^[3]^[4]
400X	200C	10⁻⁴⁰⁰	Potencja popularnego leku homeopatycznego Oscillococcinum	Jest to znacznie mniejsze rozcieńczenie niż gdyby cały wszechświat wypełnić wodą i znajdowałaby się w nim tylko jedna cząstka substancji aktywnej (rozcieńczenie to wynosiłoby około 55C, wartość dużo mniejsza od 200C)^[4]

Przypisy

↑ Natuurarts Welke potentie of verdunning (niderl.)
↑ Arsenic in drinking water (United States Environmental Protection Agency)
↑ Dokładniej 30,89C
↑ ^4,0 ^4,1 Ben Goldcare, Bad Science, ISBN 978-0-00-728487-0

Bibliografia

Hoes J. "Homeopathie – totaalvisie op ziekte en gezondheid", 2002, ISBN 90-202-4368-3
Kluczykowska B., Krasowska H., Stożek T. "Wybrane zagadnienia z technologii postaci leku i biofarmacji – skrypt do ćwiczeń dla studentów V roku kierunku aptecznego", Akademia Medyczna im. M. Kopernika, Kraków 1986.
Strona Pieta Guijto o homeopatii, dostępna w Internecie, dostęp 2007-03-22, 16:10 (niderl.)
Kusse F. "Wat voor type bent u?", 2000, ISBN 90-71669-55-6
Vithoulkas G. "Alles over homeopathie", 2004, ISBN 90-389-1485-7

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Potencja_homeopatyczna

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.