Pica

Pica (łaknienie spaczone) – zaburzenie polegające na występowaniu apetytu na przedmioty niebędące żywnością (np. ziemia, kreda, węgiel) lub ogromny apetyt na rzeczy, które są w pewnym sensie żywnością, takie jak nieprzetworzone składniki żywności (np. mąka, surowe ziemniaki, skrobia). Aby uznać tego typu zachowania za zaburzenie, muszą trwać przynajmniej miesiąc w wieku, w którym próbowanie jedzenia ziemi, błota itp. jest uznawane za niedostosowane do poziomu rozwoju człowieka. Obserwuje się je u wszystkich grup wiekowych, ale najczęściej u kobiet w ciąży i u małych dzieci, zwłaszcza opóźnionych w rozwoju, wśród których jest to najbardziej rozpowszechnione zaburzenie odżywiania. Wówczas rozpoznawane jest jako pica u niemowląt lub dzieci (ICD-10 F98.3). Łaknienie spaczone może się także wiązać z chorobami organicznymi mózgu lub histerią.

W przypadku ekstremalnych form, jest uważane za dolegliwość medyczną.

Przykłady

Aerofagia (połykanie powietrza)
Amylofagia (konsumpcja skrobi)
Kautopireiofagia (zjadanie wypalonych zapałek)
Koniofagia (konsumpcja kurzu)
Koprofagia (konsumpcja kału)
Emitofagia (konsumpcja wymiocin)
Geomelofagia (nienormalne zjadanie surowych ziemniaków)
Geofagia (zjadanie ziemi)
Hematofagia (wypijanie krwi)
Hialofagia (konsumpcja szkła – np. z okien i butelek)
Litofagia (zjadanie kamieni)
Autokanibalizm (zjadanie własnych części ciała )
Trichofagia (zjadanie włosów lub wełny)
Urofagia (wypijanie moczu)
Ksylofagia (konsumpcja drewna)
Mukofagia (konsumpcja wydzielin z nosa)

Bibliografia

Johnson B. E., Pica. [dostęp: 2010-09-07].

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Pica

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.