informator medyczny

Oscillococcinum jest preparatem homeopatycznym produkowanym przez francuski koncern Boiron, właściciela marki. Preparat reklamowany jest jako pomocny w zwalczaniu stanów grypowych i przeziębień, mimo dowiedzionej znikomej skuteczności^[1][2][3][4].

Preparat można nabyć w aptekach bez recepty (OTC). Producent jako wskazania do jego stosowania podaje zwalczanie stanów grypowych i przeziębień. Działanie lecznicze Oscillococcinum ma polegać na skróceniu czasu trwania infekcji oraz łagodzeniu jej objawów.

W jednym gramie preparatu znajduje się 0,85 g sacharozy (cukru spożywczego) oraz 0,15 g laktozy (cukru mlecznego). Substancja aktywna znajdująca się w sprzedawanym dziś leku ma stężenie 200C, odpowiadające 1 części substancji aktywnej na 10⁴⁰⁰ (jedynka i 400 zer) części rozpuszczalnika. Oznacza to, że w pigułkach preparatu nie znajduje się ani jedna cząsteczka substancji aktywnej.

Oscilloccocinum jest dostępny w ponad 50 krajach na całym świecie. We Francji produkowany jest od ponad 65 lat. Chociaż istnieją badania wskazujące na niewielką skuteczność preparatu w łagodzeniu objawów grypy^[5][6][7], to przeważające dane wskazują na skuteczność nie większą niż placebo^[1][2][3][4]

Historia

Preparat Oscillococcinum został zaproponowany przez Josepha Roya (1891–1978), francuskiego lekarza wojskowego, który prowadził pracę badawczą podczas epidemii grypy (tzw. hiszpanki) w 1919 roku. Przebadał on różne substancje pochodzenia biologicznego m.in. narządy dzikiej kaczki berberyjskiej (łac. Anas barbariae), uważanej wówczas przez niektórych za nosiciela wirusów grypy. Autolizat z jej wątroby i serca okazał się w ocenie Roya źródłem substancji modulujących układ odpornościowy człowieka.

Pierwsze wykorzystanie preparatów otrzymywanych z tego materiału biologicznego w próbach leczenia infekcji układu oddechowego, zwłaszcza stanów grypowych i przeziębień, miało miejsce w 1932 roku za sprawą badań laryngologa-homeopaty, Paula Chavanona.

W kolejnych latach preparat zdobywał popularność głównie na terenie Francji. W 1984 roku Oscillococcinum został wprowadzony na rynek Stanów Zjednoczonych.

Przypisy

1. ↑ ^{1,0 1,1} Questions and answers about homeopathy. 8. What has scientific research found out about whether homeopathy works?. US National Institute of Health (NCCAM research report), kwiecień 2003. [dostęp 2009-03-04].
2. ↑ ^{2,0 2,1} Ruoling Guo, Max H. Pittler, E Ernst. Complementary Medicine for Treating or Preventing Influenza or Influenza-like Illness. „The American Journal of Medicine”. 11 (120), ss. 923–929.e3, listopad 2007. doi:10.1016/j.amjmed.2007.06.031. 
3. ↑ ^{3,0 3,1} Vickers AJ., Smith C. Homoeopathic Oscillococcinum for preventing and treating influenza and influenza-like syndromes.. „Cochrane database of systematic reviews (Online)”. 2, ss. CD001957, 2000. doi:10.1002/14651858.CD001957. PMID 10796675. 
4. ↑ ^{4,0 4,1} Ernst E. A systematic review of systematic reviews of homeopathy.. „British journal of clinical pharmacology”. 6 (54), ss. 577–82, grudzień 2002. PMID 12492603. 
5. ↑ Selkova E. P. et al.: Stosowanie leku Oscillococcinum® w profilaktyce i leczeniu grypy oraz ostrych infekcji wirusowych dróg oddechowych, Infectionni bolezni, 2005, 3 no 4, 20-24.
6. ↑ Saruggia M, et al.: Effetto prev entive di Oscillococcinum nelle sindromi simil-influenzali. R isultati di una indagine multicentrica, Medicina Naturale, no 6 , N ovembre 1995.
7. ↑ Papp R. et al.: Oscillococcinum in patients with influenza-like syndromes: A placebo-controlled double-blind evaluation, British Homeopathic Journal Volume 87, Issue 2, April 1998; 69-76.

Linki zewnętrzne

• Strona preparatu
• Strona producenta preparatu - firmy Boiron
• Opinia nr 1 prof. zw. dr. hab. med. Andrzeja Gregosiewicza
• Opinia nr 2 prof. zw. dr. hab. med. Andrzeja Gregosiewicza