Objaw Patricka

Pacjent leżący pozycji na wznak zgina w stawie kolanowym jedną kończynę dolną i układa jej stopę wzdłuż przedniej powierzchni podudzia drugiej (wyprostowanej) kończyny dolnej, tak aby kostka boczna zgiętej kończyny leżała w okolicy kolana wyprostowanej kończyny. Następnie osoba badająca jedną dłoń kładzie na okolicę biodra wyprostowanej kończyny (celem stabilizacji miednicy), a drugą dłoń kładzie na kolano zgiętej kończyny i odwodzi zgiętą kończynę w kierunku podłoża (starając się położyć boczną powierzchnię zgiętej kończyny na podłożu). W przypadku toczącego się procesu zapalnego w stawie krzyżowo-biodrowym wywierany ucisk wyzwoli ból zmienionego chorobowo stawu po stronie zgiętej kończyny. Objaw ten można wykorzystywać jedynie wówczas, gdy nie ma objawów bólowych ze strony stawów biodrowych^[1].

Objaw opisał amerykański neurolog Hugh Talbot Patrick. On sam nazywał ten objaw "FABERE sign" – od pierwszych liter "flexion, abduction, external rotation, extension"^[2].

Przypisy

↑ Irena Zimmermann-Górska Choroby reumatyczne, str. 46 (PZWL, Warszawa 2004) ISBN 83-200-2918-X
↑ Fortuine R: The Words of Medicine: Sources, Meanings and Delights. Charles C. Thomas Publisher 2001 ISBN 0398071322 s. 295

Zobacz też

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Objaw_Patricka

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.