Powiązane leki
(opisy)

Methadone hydrochloride (Methadonum)

Calpol (zawiesina doustna) (Paracetamolum)

Ibufen (zawiesina doustna) (Ibuprofenum)

Paracetamol (zawiesina doustna) (Paracetamolum)

Apap Noc (Paracetamolum, Diphenhydramini hydrochloridum)

Afibron (Sibutramini hydrochloridum)

Lindaxa (Sibutramini hydrochloridum)

Meridia (Sibutramini hydrochloridum)

Obesan (Sibutramini hydrochloridum)

Ubretid (Distigmini bromidum)

Tagi

dawka oddechowy narkotyczny nasilac morphinum dozylny morfina przeciwbolowy nasenny doustny

Fora dyskusyjne

zobacz ureaplasma- 3 leczenia (3)

zobacz pabi-dexamethason ? (1)

zobacz Morfina (2)

zobacz Morfina i Heroina (0)

zobacz Morfina i Heroina (0)

zobacz skutki uboczne po metoclopramidzie (1)

zobacz Clonazepamum TZF 0,5mg (8)

zobacz Biodro ? (1)

zobacz Bóle dłoni i nadgarstka (0)

zobacz cukrzyca a antybiotyki (2)

zobacz Ból ucha. (1)

zobacz czy brac polcortolon? (2)

zobacz Czy można wciągać Polcortolon do nosa? (2)

zobacz I-Doser (2)

zobacz Co na odporność? (6)

Morfina

Morfina
Ogólne informacje
Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
(5α,6α)-7,8-didehydro-4,5-epoksy-17-metylmorfinan-3,6-diol
Wzór sumaryczny C17H19NO3
Masa molowa 285,34 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 57-27-2
PubChem 5288826[1]
DrugBank APRD00215[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków standardowych (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC N 02 AA 01
Legalność w Polsce środek odurzający grupy I-N
Stosowanie w ciąży kategoria C

Morfina (Morphinum) – najważniejszy z alkaloidów wchodzących w skład opium. Została wyodrębniona w roku 1804. W stanie czystym jest białą substancją stałą, o gorzkim smaku, słabo rozpuszczalną w wodzie.

Ma działanie narkotyczne (odurzające), przeciwbólowe, przeciwkaszlowe, przeciwbiegunkowe, działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (zalicza się do depresantów). Nadmierne dawki mogą prowadzić do śpiączki z depresją ośrodka oddechowego (niewydolność oddechowa). Kilkunastokrotne użycie morfiny prowadzi do uzależnienia fizycznego, uzależnienie psychiczne występuje znacznie szybciej. Powtarzanie dawek morfiny, podobnie jak innych leków opioidowych, powoduje powstawanie tolerancji na lek.

W medycynie używany jest chlorowodorek morfiny w formie tabletki oraz siarczan morfiny do iniekcji. Stosuje się podskórnie, domięśniowo i doustnie, rzadziej dożylnie i w postaci czopków doodbytniczych. Ze względu na krótki okres półtrwania dawki morfiny należy często podawać w celu utrzymania działania przeciwbólowego. Opracowano tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu leku, które zapewniają działanie przeciwbólowe do 12 godzin. Mimo iż istnieje wiele nowszych, syntetycznych leków o działaniu przeciwbólowym opioidów lub farmakologicznie odmiennych, morfina nadal jest stosowana w leczeniu bólu o pochodzeniu nowotworowym. Morfina była wykorzystywana na dużą skalę przez wojska walczące w II wojnie światowej.

Związki pochodne morfiny:

Inne pochodne morfiny: hydromorfon, etylomorfina.

Nazwa morfiny wywodzi się od imienia greckiego boga marzeń sennych – Morfeusza, ze względu na jej nasenne właściwości wykorzystywane dawniej. W starożytności i średniowieczu pito wywar z maku w celach narkotycznych oraz nasennych, między innymi dawano go małym dzieciom, aby były spokojniejsze i więcej spały.


Przeciwwskazania

Bezwzględne: ostra niewydolność oddechowa, alergia na lek, zatrucie środkami narkotycznymi i atropiną, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, porfiria, okres karmienia piersią.

Względne: zabiegi na drogach żółciowych, przewlekłe serce płucne, nadczynność tarczycy, niewydolność wątroby i nerek.

Interakcje

Wykazuje synergizm z innymi środkami tłumiącymi OUN (anestetyki wziewne i dożylne, opioidowe leki przeciwbólowe, leki uspokajające, nasenne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, alkohol itd.), przez co ich łączne stosowanie może doprowadzić do spadku ciśnienia tętniczego, nadmiernego uspokojenia, śpiączki i bezdechu. β-adrenolityki i leki przeciwhistaminowe nasilają działanie depresyjne morfiny na OUN. Metoklopramid przyspiesza wchłanianie morfiny i nasila jej działanie. Morfina może nasilać działanie antyagregacyjne leków przeciwzakrzepowych. Doustne środki antykoncepcyjne i ryfampicyna zwiększają klirens morfiny. Nie stwierdzono niekorzystnych interakcji z fluoksetyną.


Działanie niepożądane

Przewlekłe nadużywanie morfiny może w ciągu długiego czasu, a nawet w ciągu lat, nie powodować poważniejszych następstw. Sprawność intelektualna może długi czas w ogóle nie wykazywać obniżenia. Otępienie pojawia się dopiero po wielu latach i tylko w najcięższych przypadkach. Natomiast na pierwszym planie występują zaburzenia charakterologiczne: osłabienie woli, rozleniwienie, zanik obowiązkowości i uczuciowości, spłycenie dążeń życiowych, zawężenie zainteresowań, które ześrodkowują się na pogoni za morfiną[3]. Może wystąpić bradykardia, spadek ciśnienia tętniczego, zwiększenie napięcia zwieracza Oddiego, wymioty, nudności, zaparcia, zaburzenie sprawności psychicznej, trudności w oddawaniu moczu, objawy psychotyczne, nadmierna senność. W razie podawania zewnątrzoponowego morfina może powodować świąd skóry, zatrzymanie moczu, nudności i depresję oddechową. Lek może powodować uzależnienie.


Preparaty handlowe

Lek jest dostępny w wersjach: roztworów do wstrzykiwań oraz w systemie o przedłużonym uwalnianiu.

  • Kapanol (brak w obrocie w Polsce)
  • M-Eslon
  • Morphini Sulfas
  • MST Continus
  • MSI
  • Morphinum hydrochloricum
  • Morphinum
  • Sevredol
  • Skenan (brak w obrocie w Polsce)
  • Vendal retard

Zobacz też


Przypisy

  1. Morfina – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. Morfina – karta leku (APRD00215) (ang.). DrugBank.
  3. Tadeusz Bilikiewicz: Psychiatria Kliniczna. 1989, s. 152. 



Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Morfina

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.

książki

Układ oddechowy. Kieszonkowy przewodnik Układ oddechowy. Kieszonkowy przewodnik
 
Zespół ostrych zaburzeń oddechowych Zespół ostrych zaburzeń oddechowych
 
Choroby układu oddechowego w praktyce lekarza opieki podstawowej Choroby układu oddechowego w praktyce lekarza opieki podstawowej
 
Chrapanie Chrapanie
 
Mantry i leczenie dźwiękiem. Jak korzystać z mocy samouzdrawiania Mantry i leczenie dźwiękiem. Jak korzystać z mocy samouzdrawiania
 
Oddychanie - jak pomóc swojemu zdrowiu Oddychanie - jak pomóc swojemu zdrowiu
 
Badania czynnościowe układu oddechowego Badania czynnościowe układu oddechowego
 
Choroby układu oddechowego Choroby układu oddechowego