Mikroskopowe zapalenie jelita grubego

Mikroskopowe zapalenie jelita grubego - choroby o nieznanej etiologii charakteryzujące się obecnością zmian mikroskopowych bez zmian makroskopowych (endoskopowych) i radiologicznych. Do mikroskopowych zapaleń jelita grubego należą: zapalenie kolagenowe i zapalenie limfocytowe.

Historia

Pierwszy opis tego schorzenia powstał w 1976 roku. Nazwa - mikroskopowe zapalenie okrężnicy - została zaproponowana w 1980 roku przez Reada i współpracowników. W 1989 Lazenby wprowadził pojęcie limfocytowego zapalenia okrężnicy.

Epidemiologia

Brak danych jeśli chodzi o Polskę.

Zapalenie kolagenowe: przeważają kobiety w wieku > 60 lat. Zapadalność: 10,0-15,7/100000.
Zapalenie limfocytowe: choroba występuje u osób w różnym wieku i z taką samą częstością u obu płci. Zapadalność: 3,1-14,4/100000.
Szacuje się, że około 20% przypadków rozpoznawanych jako zespół jelita drażliwego jest mikroskopowym zapaleniem okrężnicy.

Etiopatogeneza

Etiopatogeneza nie jest znana. Niektóre badania sugerują udział niesteroidowych leków przeciwzapalnych w wywoływaniu zapalenia kolagenowego. Inne teorie dowodzą istnienia w tej chorobie zaburzeń immunoregulacji i nadmiernego wytwarzania tlenku azotu. Podkreśla się też rolę kwasów żółciowych i toksyn bakteryjnych. Być może choroba ma charakter genetyczny. Obserwowano występowanie mikroskopowego zapalenia okrężnicy u osób spokrewnionych.
Główną cechą zapalenia kolagenowego w badaniu histopatologicznym jest pogrubienie warstwy kolagenu u podstawy komórek nabłonka. Jest ono dobrze widoczne w preparatach barwionych hematoksyliną i eozyną.
Zapalenie limfocytowe - zwiększona liczba limfocytów śródnabłonkowych (głównie komórek T CD8).
W obu zapaleniach w blaszce właściwej błony śluzowej występuje umiarkowany naciek z limfocytów i plazmocytów.
Mechanizm biegunki w zapaleniu kolagenowym polega zapewne na blokowaniu wchłaniania wody w okrężnicy przez podnabłonkowe złogi kolagenu oraz na działaniu produktów zapalenia, takich jak prostaglandyny i tlenek azotu.
W zapaleniu limfocytowym biegunka jest raczej związana z działaniem prostaglandyn i leukotrienów.

Objawy

wodnista biegunka - wypróżnienia obfite, ale rzadko dochodzi do odwodnienia
kurczowy ból brzucha
wzdęcie
zmniejszenie masy ciała

Choroby towarzyszące

Mogą towarzyszyć:

Rozpoznanie

Na podstawie obrazu histologicznego.

Różnicowanie

zespół jelita drażliwego
nietolerancja laktozy
nadużywanie leków przeczyszczających
skrobiawica
nowotwory hormonalnie czynne
zaburzenia krążenia kwasów żółciowych

Leczenie

Kolagenowe zapalenie okrężnicy:

sulfasalazyna, mesalazyna
budezonid
inne glikokortykosteroidy
antybiotyki:
- metronidazol
- erytromycyna
preparaty bizmutu
cholestyramina
loperamid

W cięższych przypadkach leczenie operacyjne.
Limfocytowe zapalenie okrężnicy:

Leczenie operacyjne nie jest stosowane.

Bibliografia

"Choroby wewnętrzne" pod red. prof. dr hab. Andrzeja Szczeklika ISBN 83-7430-031-0
"Interna" pod red. prof. dr hab. Franciszka Kokota ISBN 83-200-2871-X

Linki zewnętrzne

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Mikroskopowe_zapalenie_jelita_grubego

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.