Leczenie żywieniowe

Leczenie żywieniowe (ang. clinical nutrition) – integralna część procesu leczniczego, mająca na celu poprawę i utrzymanie stanu odżywienia, poprawę rokowania i przyspieszenie wyleczenia.

Opiera się ocenie stanu odżywienia oraz zapotrzebowania na substancje odżywcze, z następowym podawaniem energii w postaci zbilansowanego pokarmu (białko, węglowodany, tłuszcze, pierwiastki śladowe, woda, elektrolity, witaminy) oraz ustaleniem drogi jego podania. Leczenie żywieniowe można prowadzić drogą przewodu pokarmowego żywienie dojelitowe oraz pozajelitowo żywienie pozajelitowe. Dojelitowe oznacza możliwość podawania diety bezpośrednio do jelita, jak i do żołądka.

Dla właściwego ustalenia sposobu leczenia konieczna jest pełna ocena stanu zdrowia pacjenta, dotycząca zarówno oceny stanu odżywienia, stanu wyrównania metabolizmu, chorób współistniejących, jak również oczekiwanych efektów leczniczych.

Cały tryb postępowania medycznego w przypadku wprowadzenia leczenia żywieniowego można przedstawić następująco:

ocena stanu zdrowia chorego, stopnia zaawansowania choroby, stanu wydolności poszczególnych narządów, stwierdzenie niedoborów żywieniowych, ocena celu leczenia i oczekiwanych działań pożądanych
wyznaczenie podstawowego zapotrzebowania energetycznego (zwykle ze wzoru Harrisa i Benedicta) oraz całkowitego zapotrzebowania energetycznego (zwykle w sposób najprostszy wyznaczany przez dodanie do podstawowego zapotrzebowania energetycznego 20-35 kilokalorii na każdy kilogram masy pacjenta)
w ten sposób wyznaczone całkowite zapotrzebowanie energetyczne bilansuje się odpowiednią podażą białka (około 20% całkowitej ilości energii), tłuszczów (30%) i węglowodanów (50%).
wyznaczenie zapotrzebowania na wodę (podstawowe zapotrzebowaie na wodę wylicza się z wzoru:

1500 ml + (masa ciała - 20) x 20 ml

wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, witaminowych i w zakresie pierwiastków śladowych

Powikłania leczenia:

biegunka lub zaparcie
kolka brzuszna
wzdęcie
nudności i wymioty
powikłania septyczne związane z ryzykiem zakażenia pokarmu, cewnika lub zestawu do przetoczeń
zaburzenia elektrolitowe (nadmiar lub niedobór) wskutek źle zbilansowanej diety
odwodnienie lub przewodnienie wskutek złego bilansu wodnego

Przykłady preparatów do leczenia żywieniowego

alergie pokarmowe, noworodki, niemowlęta, dzieci starsze: Elecare, Isomil
choroba Leśniowskiego-Crohna: Ensure Plus HN, Prosure.
mukowiscydoza: Prosure, Ensure plus HN, Ensure, Pulmocare.
wyniszczenie w następstwie choroby nowotworowej: Prosure, Juven - preparat niedostępny w Polsce

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Leczenie_%C5%BCywieniowe

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.