Powiązane leki
(opisy)

Sulphodent

Theraflu ExtraGRIP (Paracetamolum, Phenylephrini hydrochloridum, Pheniramini maleas)

Cavinton (iniekcje) (Vinpocetinum)

Cavinton (tabletki) (Vinpocetinum)

Vicebrol (Vinpocetinum)

Vicebrol Forte (Vinpocetinum)

Nimotop S (Nimodipinum)

Ascofer (Ferrosi gluconas)

Żelazo+Witamina B i C Longvit

Ferrum Lek (iniekcje) (Ferri hydroxidum polymaltosum)

Tagi

sztywnosc krwotok krwawic tetniak przytomnosc obrzek neurologiczny uszkodzenie podpajeczynowkowy glowa

Fora dyskusyjne

zobacz Pękł tętniak na mózgu (4)

zobacz Guz mózgu czy schizofrenia? (2)

zobacz Guz mózgu. (8)

zobacz Krwotok PODPAJĘCZYNÓWKOWY - to też udar mózgu? (7)

zobacz Po badaniu neurologicznym (2)

zobacz objaw Babińskiego (4)

zobacz krwotoki z nosa z obecnymi bólami głowy (3)

zobacz CZERWONE OCZY (11)

zobacz Pytanie dotyczace pierwszej pomocy (tamowanie krwotoku) (1)

zobacz co to jest? (4)

zobacz Proźba o interpretacje wyników rezonansu mag. głowy (2)

zobacz Czy ból gardła ma coś wspólnego z układem nerwowym ? (2)

zobacz Bardzo silny ból głowy,sztywność karku (0)

zobacz Operacja tętniaka - pękł podczas operacji (0)

zobacz Tętniak (0)

Informator Medyczny » Encyklopedia » Krwotok podpajęczynówkowy

Krwotok podpajęczynówkowy

Krwotok podpajęczynówkowy
Haemorrhagia subarachnoidealis
ICD-10 60 I 60

Krwotok podpajęczynówkowy (ang. subarachnoid hemorrhage, łac. haemorrhagia subarachnoidalis) – krwawienie do przestrzeni podpajęczynówkowej, która znajduje się między pajęczynówką a oponą miękką mózgu.


Przyczyny i czynniki ryzyka

Przyczyną krwotoku podpajęczynówkowego jest najczęściej pęknięcie tętniaka jednej z tętnic mózgu. Tętniaki tętnic mózgowych i malformacje tętniczo-żylne są najczęstszymi źródłami krwotoku podpajęczynówkowego. Najbardziej typowa lokalizacja pękających tętniaków to koło tętnicze mózgu.

Ryzyko krwotoku podpajęczynówkowego jest większe u ludzi z nadciśnieniem tętniczym, miażdżycą i chorobami prowadzącymi do zaburzeń krzepnięcia krwi, takich jak białaczka.


Objawy i przebieg

Do objawów krwotoku podpajęczynówkowego należą:

  • nagły, ostry i bardzo silny ból głowy, który osiąga maksymalne nasilenie w ciągu kilku sekund (pacjenci czasem opisują ten ból jako "uderzenie młotkiem w głowę" lub najsilniejszy ból, jaki kiedykolwiek mieli w życiu - również w porównaniu z bólem porodowym);
  • zawroty głowy, mdłości, wymioty i drgawki
  • zaburzenia częstości oddechu i tętna
  • utrata przytomności
  • sztywność karku
  • światłowstręt
  • inne zaburzenia i objawy neurologiczne (na przykład drętwienie albo paraliż jednej kończyny, nierówna szerokość źrenic, upośledzenie mowy).

Klasyfikacja

Do wstępnej oceny stanu klinicznego chorego z krwotokiem podpajęczynówkowym używana jest skala Boterella w modyfikacji Hunta i Hessa:

  • I° – Lekki ból głowy, zaznaczona sztywność karku
  • II° – Średni lub silny ból głowy, wyraźne objawy oponowe (duża sztywność karku), objawy uszkodzenia nerwów czaszkowych (głównie gałkoruchowych)
  • III° – Nieduże zaburzenia przytomności (senność) i (lub) jakościowe świadomości, obecne objawy ogniskowe
  • IV° – Znaczne zaburzenia przytomności (sopor), niedowład połowiczy, zakłócenia czynności wegetatywnych (objawy odkorowania)
  • V° – Głęboka śpiączka, sztywność odmóżdżeniowa, prężenia.

Powikłania

Wczesne:

  • skurcz naczyń
  • obrzęk mózgu, cytotoksyczny lub naczyniowy
  • śmierć
  • napady padaczkowe
  • zaburzenia układu krążenia
  • neurogenny obrzęk płuc
  • zaburzenia wodno-elektrolitowe

Późne:


Rozpoznanie

Krwotok podpajęczynówkowy trzeba odróżnić od wielu innych chorób układu nerwowego oraz od zawału serca (kiedy oprócz utraty przytomności pojawiają się zaburzenia rytmu pracy serca). Chory musi natychmiast znaleźć się pod opieką lekarza na oddziale neurologicznym lub neurochirurgicznym - od szybkiego rozpoznania choroby zależy wynik leczenia, a często życie pacjenta. Oprócz dokładnego badania lekarskiego wykonuje się też badanie krwi oraz - w niektórych przypadkach - płynu mózgowo-rdzeniowego pobranego podczas nakłucia lędźwiowego i przede wszystkim tomografię komputerową głowy.

Przed ewentualnym zabiegiem operacyjnym wykonuje się także angiografię tętnic mózgowych w celu dokładnego uwidocznienia źródła krwotoku.


Leczenie

Zabieg neurochirurgiczny w niektórych przypadkach pozwala zatrzymać krwawienie, usunąć krew z przestrzeni podpajęczynówkowej i zmniejszyć stopień uszkodzenia mózgu. Jednocześnie lekarze monitorują ogólny stan pacjenta. Alternatywą dla otwarcia czaszki i założenia na szypułę pękniętego tętniaka klipsa hamującego krwawienie (ang. clipping) jest uszczelnienie tętniaka od środka naczynia za pomocą specjalnej "sprężynki" (ang. coiling) przez radiologa interwencyjnego- bez otwierania czaszki.

Po ustąpieniu ostrych objawów neurolog ocenia stopień uszkodzenia mózgu i rozpoczyna rehabilitację.


Rokowanie

Niepewne. Zależy m.in.od ciężkości krwotoku wg skali Hunta-Hessa, pomimo znacznego postępu w leczeniu neurochirurgicznym i śródnaczyniowym nadal jest poważne; u niektórych chorych występuje ponowny krwotok. U wielu chorych pozostają ubytki neurologiczne, wynikające z trwałych uszkodzeń mózgu (na przykład paraliż części ciała albo zaburzenia mowy).


Bibliografia

  • Choroby układu nerwowego. Wojciech Kozubski, Paweł P. Liberski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2004, ss. 459-464. ISBN 83-200-2636-9. 



Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Krwotok_podpaj%C4%99czyn%C3%B3wkowy

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.

książki

Migrena - praktyczny poradnik Migrena - praktyczny poradnik
 
Następstwa uszkodzeń urazowych chrząstek wzrostowych i nasad kości długich Następstwa uszkodzeń urazowych chrząstek wzrostowych i nasad kości długich
 
Nefropatia nadciśnieniowa. Nadciśnienie tętnicze w chorobach nerek Nefropatia nadciśnieniowa. Nadciśnienie tętnicze w chorobach nerek
 
Subkliniczne uszkodzenia narządowe w nadciśnieniu tętniczym Subkliniczne uszkodzenia narządowe w nadciśnieniu tętniczym
 
Choroby układu nerwowego Choroby układu nerwowego
 
Mózg Mózg
 
Pielęgniarstwo neurologiczne. Podręcznik dla studiów medycznych Pielęgniarstwo neurologiczne. Podręcznik dla studiów medycznych
 
ABC Akupresury ABC Akupresury