informator medyczny

Krótkowzroczność (miopia, z gr. → myopia) - jedna z najczęściej spotykanych wad refrakcyjnych wzroku polegająca na tym, że tor optyczny oka nieprawidłowo skupia promienie świetlne. Promienie równoległe, które w akomodującym oku miarowym ogniskowane są na siatkówce, w nieakomodującym oku krótkowzrocznym ogniskowane są przed siatkówką.

Obraz na siatkówce w krótkowzroczności jest zamazany, a wrażenie wzrokowe krótkowidza jest nieostre. Żeby dobrze zobaczyć przedmiot krótkowidz przysuwa go bliżej oczu. Krótkowidz patrząc na obiekty odległe nie może pomóc sobie akomodacją, jak to czyni dalekowidz. Jeśli jednak jest wystarczająco jasno to pomaga sobie mrużąc oczy, zmniejszając rozproszenie obrazu na siatkówce poprzez zwiększenie głębi ostrości. Nazwa krótkowzroczności "miopia" pochodzi z języka greckiego (myopia = mrużyć).

W celu poprawy ostrości widzenia krótkowidza stosuje się okulary korekcyjne lub soczewki kontaktowe. Są to soczewki rozpraszające wklęsło-wypukłe^[1] . Ich moc optyczną podaje się w dioptriach dodając znak minus. Możliwy jest również zabieg chirurgiczny (bardzo duża skuteczność, możliwe ciężkie efekty uboczne).

Rodzaje krótkowzroczności

• krótkowzroczność osiowa (zbyt długa oś gałki ocznej). Typ najczęściej spotykany – rozwija się zwykle w okresie dojrzewania płciowego i osiąga ostateczny poziom między 15 a 30 rokiem życia.
• krótkowzroczność krzywiznowa (zbyt wypukła krzywizna poszczególnych elementów układu optycznego oka, zwłaszcza rogówki i soczewki).
• krótkowzroczność refrakcyjna (zbyt duży współczynnik załamania soczewki, najczęściej na skutek rozwijającej się cukrzycy lub zaćmy jądrowej).

Stopnie krótkowzroczności

• Niska krótkowzroczność – do –3,0 dioptrii (widzenie z bliska przy wadzie –3 jest wręcz komfortowe bo nie wymaga akomodacji)
• Średnia krótkowzroczność – od –3,0 do –7,0 dioptrii
• Wysoka krótkowzroczność – powyżej –7,0^[2] dioptrii

Bardzo wysoka krótkowzroczność nie jest jedynie wadą refrakcji, którą w pełni można skorygować optycznie. Przy wydłużonej gałce ocznej na jej tylnym biegunie często występują zanikowe zmiany zwyrodnieniowe naczyniówki, siatkówki i ciała szklistego, zwłaszcza w późniejszym okresie życia. Zwiększa się też ryzyko odwarstwienia siatkówki. W przypadku osób dotkniętych zespołem Marfana w ogromnej liczbie przypadków mamy do czynienia z krótkowzrocznością wysoką (myopia alta), osiągającą wartości kilkunastu lub kilkudziesięciu dioptrii.

Przypisy

1. ↑ Na rysunkach poglądowych (jak na tym obok) często przedstawiane są jako dwuwklęsłe - tylko po to, aby zaznaczyć, że są rozpraszające.
2. ↑ Poziom, od którego zaczyna się krótkowzroczność wysoka jest umowny i różne źródła podają różne wartości – najczęściej od 6 do 8 dioptrii. W tym artykule przyjęto wartość pośrednią. Definiowanie kolejnego poziomu tzn. krótkowzroczności bardzo wysokiej zdarza się niezwykle rzadko – raczej operuje się pojęciem kilkunastu dioptrii.

Bibliografia

1. Encyklopedia Zdrowia: Oczy – choroby i objawy chorobowe (pol.). [dostęp 2008–11–26].