Dyskusja
Powiązane leki
(opisy)
Co-Prenessa (Perindoprilum, Indapamidum)
Quinapril Teva (Quinaprilum)
Regrace (Quinaprilum)
Tertensif Bi-Kombi (Perindoprilum, Indapamidum)
Tertensif Kombi (Perindoprilum, Indapamidum)
Oenobiol Worki i Cienie Pod Oczami
Noliprel (Perindoprilum, Indapamidum)
Anartan (Valsartanum)
Fastjekt (Epinephrinum)
Gopten (Trandolaprilum)
Tagi
Fora dyskusyjne
zobacz Nagla głuchota lewego ucha (4)
zobacz Piramil a xanax - nerwica a ciśnienie (0)
zobacz ucisk na tył głowy (0)
zobacz Mężczyzna 20 lat, ciągłe krwotoki z nosa (7)
zobacz NADCIŚNIENIE A SPORT (0)
zobacz zaburzenia rozkurczowe lewej komory (0)
zobacz Ból komory serca, ciśnienie trupa (5)
zobacz bóle w klatce piersiowej (1)
zobacz Sportowe serce (1)
zobacz nagłe skoki ciśnienia (11)
zobacz czy ktoś używa lek "ATACARD" (5)
zobacz Wyniki EKG, kilka pytań (3)
zobacz Badania wysokościowe (1)
zobacz podwyzszony aldosteron (1)
zobacz BÓL UCHA po kąpieli w zimnej wodzie (1)
Informator Medyczny » Encyklopedia » Komora hiperbaryczna
Komora hiperbaryczna
Komora hiperbaryczna (inaczej worek Gamowa lub komora ciśnieniowa) – nadmuchiwany worek służący do leczenia m.in. choroby wysokościowej poprzez utrzymywanie chorego w warunkach wyższego ciśnienia atmosferycznego. Komora hiperbaryczna może być jedno- (tylko dla chorego) lub dwuosobowa (dla chorego i opiekuna).
Historia komory hiperbarycznej
Wynalazcą komory hiperbarycznej jest Igor Gamow (syn Georga Gamowa). Początkowo Igor Gamow chciał stworzyć komorę ciśnieniową o obniżonym ciśnieniu atmosferycznym dla treningu wysokościowego, jednak niekorzystne wyniki użycia spowodowały zmianę początkowych założeń.
Zobacz też
- tlenoterapia
- Komora dekompresyjna
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Komora_hiperbaryczna
Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.







