Powiązane leki
(opisy)

Zenapax (Daclizumabum)

Azathioprine (Azathioprinum)

Imuran (Azathioprinum)

Varilrix (Vaccinum varicellae vivum)

Endobulin S (D)

Subcuvia (Immunoglobulinum humanum)

Influvac (Vaccinum influenazae)

Szczepionka PedvaxHIB (Vaccinum haemophili influenzae B)

Polyvaccinum mite (zawiesina do nosa)

Esberitox N

Tagi

odpornosc przeciwcialo zakazny ospa badac reakcja szczepic immunologia jenner immunologiczny

Fora dyskusyjne

Hashimoto a szczepienia przeciw chorobom zakaźnym (1)

odporność na ospę wietrzną (0)

wyniki badań (10)

Interpretacja wyników TSH FT3 FT4 (3)

Zgodność genetyczna partnerów przyczyną "niepłodności" (2)

odporność immunologiczna - badania (2)

Męczące bóle głowy (0)

Proszę o pomoc-interpretacja biopsji (0)

Powikłania po boreliozie (3)

Dwie szczepionki jednocześnie? (1)

Antybiotyk a szczepienie (3)

Bole stawow a Euthyrox (6)

niskie TPO, wysokie TG (3)

Problemy po mononukleozie (1)

Choroba autoagresji. (8)

Informator Medyczny » Encyklopedia » Immunologia

Immunologia

Immunologia – dziedzina nauki z pogranicza biologii i medycyny zajmująca się biologicznymi i biochemicznymi podstawami reakcji odpornościowo-obronnej ustroju na patogen lub inne obce organizmowi substancje i ciała jak np. toksyny lub transplantaty. Ponadto bada ona prawidłowość tejże reakcji i ewentualne jej zaburzenia.


Historia immunologii

Najstarsze znane dziś wzmianki, które można zakwalifikować jako obserwacje immunologiczne, pochodzą z roku 430 p.n.e. Podczas epidemii w czasie wojen peloponeskich w Atenach, historyk Tukidydes stwierdził, że jedynie osoby, które same przeżyły chorobę, nadają się do pielęgnacji chorych. W czasach historycznych ugruntował się pogląd, że przechorowanie niektórych chorób (chorób zakaźnych) daje odporność na ponowne zachorowanie. Stąd też pochodzi łaciński źródłosłów nazwy immunologii - immunitas to uwolnienie od obciążeń, w tym wypadku uwolnienie od niebezpieczeństw zachorowania na chorobę zakaźną.

Pierwsze informacje o profilaktycznym "szczepieniu" pochodzą z przełomu I i II w. p.n.e. z Chin. Dotyczą one zamierzonego, prewencyjnego zakażania ospą zdrowych ludzi. Metoda ta rozpowszechniła się w XV w. przede wszystkim w Chinach, Indiach i Turcji; znana jest pod nazwą wariolacji i polegała na przenoszeniu wydzieliny ropnej lekko chorych przy pomocy igły na osoby zdrowe.
Dzięki Lady Mary Wortley Montagu, żonie brytyjskiego ambasadora w Turcji, która w 1718 r. zleciła przeprowadzenie tej procedury u swojego syna, wariolacja dotarła ok. roku 1722 do Anglii, a stamtąd rozpowszechniła w kolejnych latach na dalsze kraje Europy. W tym samym czasie angielski lekarz Edward Jenner zauważył, że wieśniaczki, które zainfekowały się niegroźną dla ludzi ospą krowią, podczas epidemii przechodziły łagodniej ospę prawdziwą lub nie zapadały na nią w ogóle. Po długoletnich obserwacjach tego fenomenu, zainfekował 14 maja 1796 zdrowego ośmiolatka wydzieliną uzyskaną z krosty chorej na ospę krowią służącej. A następnie, po ustąpieniu łagodnych objawów zainfekował go ospą prawdziwą, która miała u chłopca bardzo łagodny przebieg. Metoda Jennera miała wiele zalet w porównaniu do wariolacji: osoby zaszczepione w ten sposób nie miały wysypki i powstałych z niej blizn, szczepienie nie mogło doprowadzić do zgonu, a zaszczepione osoby nie stanowiły źródła infekcji dla innych ludzi.

Dalszych przełomowych badań i odkryć dokonał francuski badacz Ludwik Pasteur w badaniach nad atenuacją drobnoustrojów, doprowadził do wytworzenia szczepionek, które okazały się skuteczne w chorobach ludzi i zwierząt (wąglik, cholera drobiu (pastereloza), różyca świń, wścieklizna).

W XX wieku dokonał się dynamiczny rozwój immunologii, a za przełomowe odkrycia w tej dziedzinie szereg naukowców uzyskał Nagrody Nobla:

Rok Kto Odkrycie
1901 Emil von Behring surowice antytoksyczne przede wszystkim przeciw błonicy
1905 Robert Koch odporność komórkowa w gruźlicy
1908 Ilja Miecznikow i Paul Ehrlich rola fagocytozy i antytoksyn w immunologii
1913 Charles Richet badania nad anafilaksją
1919 Jules Bordet liza bakterii
1930 Karl Landsteiner odkrycie grup krwi
1951 Max Theiler szczepionka przeciw żółtej gorączce
1957 Daniel Bovet leki antyhistaminowe
1960 Frank Macfarlane Burnet i Peter Medawar tolerancja immunologiczna w transplantologii
1972 Rodney Robert Porter i Gerald Edelman budowa przeciwciał
1977 Rosalyn Yalow metody radioimmunologiczne
1980 George Snell, Jean Dausset i Baruj Benacerraf MHC
1984 Niels K. Jerne, Georges Köhler i César Milstein przeciwciała monoklonalne
1987 Susumu Tonegawa prace nad zmiennością przeciwciał
1990 Joseph Murray i E. Donnall Thomas immunologia transplantacyjna
1996 Peter Doherty i Rolf M. Zinkernagel rola MHC w rozpoznawaniu antygenu przez limfocyty T

Po odkryciach Jennera i Pasteura dotyczących powstawania odporności poszczepiennej przełomem w zrozumieniu odporności humoralnej okazały się badania naukowe Emila von Behringa i Shibasaburo Kitasato prowadzone pod koniec XIX wieku. Wykazali oni, że to surowica (płynny, bezkomórkowy składnik krwi) zawiera czynnik odpornościowy, który przeniesiony na nieszczepione osobniki zapewnia odporność przeciw chorobie zakaźnej (błonnicy). Za te badania von Behring w 1901 roku został uhonorowany przyznaniem Nagrody Nobla.


Obiekt badań

Obiektem badań immunologii jest system immunologiczny i procesy chemiczne i biochemiczne na poziomie komórki czy nawet molekularnym, związane z rozpoznaniem i zwalczaniem patogenu. Procesy te nazywa się wspólnym pojęciem reakcji lub odpowiedzi immunologicznej. W medycynie immunologia odgrywa centralną rolę w zrozumieniu, zapobieganiu, diagnostyce i terapii chorób.


Działy immunologii

W skład immunologii wchodzą m.in. takie działy nauki jak:

  • immunobiologia
  • immunochemia, która bada struktury antygenów i przeciwciał
  • immunodiagnostyka
  • immunogenetyka, która bada dziedziczenie cech antygenowych i genetyczne aspekty odporności
  • immunofarmakologia
  • immunohematolgia
  • immunologia kliniczna
  • immunologia porównawcza
  • immunoonkologia
  • immunopatologia zajmująca się zaburzeniami funkcji układu odpornościowego (np. w przypadku alergii, lub chorób autoimmunologicznych)
  • immunoprofilaktyka
  • serologia, badająca interakcję pomiędzy antygenami i przeciwciałami

Zobacz też

  • przegląd zagadnień z zakresu biologii
  • podstawowe zagadnienia z zakresu immunologii



Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Immunologia

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.

książki

Podstawy immunologii Podstawy immunologii
 
Zumaby. Terapeutyczne przeciwciała monoklonalne Zumaby. Terapeutyczne przeciwciała monoklonalne
 
Wakcynologia praktyczna (wyd. II) Wakcynologia praktyczna (wyd. II)
 
Ćwiczenia z immunologii Ćwiczenia z immunologii
 
Jak wzmocnić system immunologiczny w 30 dni Jak wzmocnić system immunologiczny w 30 dni
 
Choroby auto immunologiczne u dzieci Choroby auto immunologiczne u dzieci
 
Raj poprawiony - nowy wspaniały świat? Raj poprawiony - nowy wspaniały świat?
 
Zioła naszych kresów Zioła naszych kresów