Powiązane leki
(opisy)

Ignatia Dagomed 14 stres

Apo-Feno 100, Apo-Feno 200M (Fenofibratum)

Byetta (Exenatidum)

Grofibrat (Fenofibratum)

Inegy (Ezetimibum, Simvastatinum)

Tulip (Atorvastatinum)

Bezamidin (Bezafibratum)

Miacalcic Nasal (Calcitoninum salmonis)

Simcovas (Simvastatinum)

Angiolip (Simvastatinum)

Tagi

deferypronem deferypron zaburzenie dawka stezec zelazo zmniejszac preparat przyjmowac deferypronu

Fora dyskusyjne

pabi-dexamethason ? (1)

Prosze o szybka pomoc i odpowiedz (1)

Wysoki poziom żelaza (10)

Przerwa w przyjmowaniu Luivac -u (1)

Leki a alkohol (51)

nadmiar żelaza (6)

ferrytyna poziom (3)

Żelazo we krwi (3)

Żelazo (3)

Może babcia brać wszystkie te leki razem? (1)

Interpretacja wyników (1)

testosteron + prolaktyna (0)

niedoczynnosc tarczycy (1)

Heparegen, boldaloin i metoclopramid (2)

OBLICZANIE DAWEK (6)

Deferypron

Deferypron
Wzór strukturalny Kompleks deferypronu z żelazem

Kompleks deferypronu z żelazem – model trójwymiarowy
Ogólne informacje
Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
3-hydroksy-1,2-dimetylopirydyn-4(1H)-on
Wzór sumaryczny C7H9NO2
Masa molowa 139,1519 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 30652-11-0
PubChem 2972[1]
Klasyfikacja
ATC V 03 AC 02

Deferypron (łac. deferipronum) – związek chelatujący żelazo, stosowany w leczeniu talasemii[2].


Mechanizm działania

Deferypron jest ligandem dwudonorowym chelatującym żelazo w stosunku 3:1. W badaniach klinicznych wykazano, że dawka 25 mg/kg masy ciała, podawana trzy razy dziennie, zmniejsza stężenie żelaza we krwi oraz zapobiega jego odkładaniu się w tkankach. Lek nie chroni jednak przed skutkami uszkodzenia organów wewnętrznych, spowodowanymi wysokim stężeniem żelaza. Badania dowodzą, że deferypron, w dawkach zalecanych, wykazuje mniejszą skuteczność niż deferoksamina. Co prawda, lek zmniejsza stężenie żelaza we krwi (zarówno w formie związanej z ferrytyną, jak również w postaci wolnej), jednak jego stężenie w wątrobie wciąż może pozostawać za wysokie.


Farmakokinetyka

Deferypron wchłania się z przewodu pokarmowego dość szybko, osiągając po 30–60 minutach maksymalne stężenie we krwi. Przyjmowanie leku wraz z pokarmem wydłuża czas wchłaniania do 2 godzin, nie obniża jednak stężenia, jakie lek osiąga w osoczu. Dzieje się to jednak przy zażywaniu deferypronu po posiłku. Lek metabolizowany jest głównie na drodze sprzęgania, które dezaktywuje grupę 3-hydroksylową deferypronu. Metabolity nie wykazują więc żadnego działania farmakologicznego. Okres półtrwania leku wynosi 2–3 godziny. Deferypron wydalany jest z organizmu w 75-90% z moczem, w dwóch postaciach: jako glukoronid i kompleks deferypron-żelazo.


Wskazania

Deferypron stosowany jest w talasemii w celu usunięcia z organizmu nadmiaru żelaza. Preparat powinien być stosowany w przypadku, gdy podawanie deferoksaminy jest niemożliwe lub niewystarczające.


Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość na deferypron lub jakikolwiek składnik preparatu,
  • chorzy, u których wystąpiły w przeszłości epizody agranulocytozy, w tym neutropenii,
  • ciąża lub karmienie piersią,
  • umiarkowane i ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek (przeciwwskazanie względne).

Ostrzeżenia specjalne

Leczenie deferypronem powinno przebiegać pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu talasemii preparatami chelatującymi żelazo. Stosowanie dawek wyższych niż 100 mg/kg mc./dobę może wywołać poważne skutki uboczne w postaci zaburzeń neurologicznych. Deferypron u 1,2% leczonych wywołuje agranulocytozę, w tym neutropenię. Nie jest znany mechanizm wywoływania przez deferypron tych zaburzeń, dlatego nie wolno przyjmować pacjentom leczonym preparatem innych leków, o których wiadomo, że mogą powodować neutropenię. W trakcie leczenia deferypronem zaleca się oznaczanie poziomu granulocytów obojętnochłonnych co tydzień. Chory musi zostać poinformowany o konieczności zgłaszania lekarzowi prowadzącemu wszystkich objawów grypopodobnych. Świadczyć mogą one bowiem o wystąpieniu neutropenii. W przypadku wystąpienia neutropenii lek należy odstawić, a następnie wdrożyć odpowiednie leczenie. Nie zaleca się powrotu do terapii deferypronem chorym, u których wystąpiła neutropenia spowodowana stosowaniem tego leku. W trakcie leczenia deferypronem barwa moczu zmienia się ze słomkowej na czerwonobrązową. Lek wykazuje działanie mutagenne i klastogenne. Kobietom w wieku rozrodczym, które przyjmują deferypron, zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji.


Interakcje

Deferypron może zmniejszać skuteczność doustnych leków zobojętniających kwas żołądkowy zawierających glin. Istnieje bowiem możliwość chelacji jonów glinu przez deferypron. Istnieją doniesienia mówiące o występowaniu interakcji między deferypronem a witaminą C. Jeżeli to możliwe, na czas leczenia lekiem, kwas askorbinowy należy odstawić.


Działania niepożądane

Do najpoważniejszych działań niepożądanych należy agranulocytoza, w tym neutropenia. Do częstych działań niepożądanych należą:

Rzadziej występują:

  • zwiększona aktywność enzymów wątrobowych,
  • bóle głowy,
  • biegunki,
  • bóle mięśni i stawów,
  • zwiększenie łaknienia,
  • zmęczenie.

Przedawkowanie

Przyjmowanie większej niż zalecana dawki leku może spowodować wystąpienie zaburzeń neurologicznych (zobacz: Ostrzeżenia specjalne), takich jak:

Objawy te ustępują stopniowo po przerwaniu leczenia deferypronem.


Preparaty

  • Ferriprox (producent: Apotex) – dostępny w postaci:
    • tabletek powlekanych, zawierających 500 mg deferypronu,
    • płynu doustnego, zawierającego deferypron w ilości 100 mg/ml w butelce o pojemności 250/500 ml.

Bibliografia


Przypisy

  1. Deferypron – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. Savulescu J. Thalassaemia major: the murky story of deferiprone.. „BMJ (Clinical research ed.)”. 7436 (328), ss. 358–9, luty 2004. doi:10.1136/bmj.328.7436.358. PMID 14962851. 


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Deferypron

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.

książki

Suplementy diety a zdrowie. Porady lekarzy dietetyków Suplementy diety a zdrowie. Porady lekarzy dietetyków
 
Właściwe i smaczne żywienie korzystne dla wątroby i dróg żółciowych Właściwe i smaczne żywienie korzystne dla wątroby i dróg żółciowych
 
Jedz zgodnie ze swoją grupą krwi. Cukrzyca Jedz zgodnie ze swoją grupą krwi. Cukrzyca
 
Twoja szansa, twoja przyszłość, twoja radość Twoja szansa, twoja przyszłość, twoja radość
 
Zawsze szczupła, zawsze piękna, zawsze zdrowa Zawsze szczupła, zawsze piękna, zawsze zdrowa
 
Cholesterol - cichy zabójca Cholesterol - cichy zabójca
 
Podwyższone steżenie cholesterolu. Profilaktyka i właściwa kuracja Podwyższone steżenie cholesterolu. Profilaktyka i właściwa kuracja
 
Praktyczne obliczenia farmaceutyczne Praktyczne obliczenia farmaceutyczne