Dyskusja
Powiązane leki
(opisy)
Structum (Chondroitini sulfas)
Actistav (Glucosamini hydrochloridum)
Arthryl (iniekcje) (Glucosamini sulfas)
Arthryl (proszek) (Glucosamini sulfas)
Tagi
Fora dyskusyjne
zobacz Wynik rezonansu magnetycznego - interpretacja (13)
zobacz BÓL KOLANA WYNIKI USG (1)
zobacz Szukam porady bo nie wiem co to oznacza.. Wyniki Rezonansu m (0)
zobacz ból w prawym nadgarstku (4)
zobacz Lek na kolana np. stabil forte czy jest cos innego (5)
zobacz Interpretacja rezonansu magnetycznego stawu kolanowego (1)
zobacz Interpretacja wyniku MR (3)
zobacz Metalowy szkielet (9)
zobacz punkty antropometryczne (2)
zobacz Chrzęśniak (1)
zobacz Chudnięcie na twarzy (8)
zobacz Mniejszy biust po schudnięciu (3)
zobacz Ból po artroskopii kolana (10)
zobacz Chondromalacja IVst (3)
zobacz Dziwna budowa tchawicy? (4)
Informator Medyczny » Encyklopedia » Chrząstka
Chrząstka
Chrząstka, tkanka chrzęstna (łac. textus cartilagineus), rodzaj tkanki łącznej szkieletowej, zbudowanej z komórek chrzęstnych - chondrocytów oraz bezpostaciowej substancji międzykomórkowej, składającej się z istoty podstawowej (kwas hialuronowy i proteoglikany) zwanej macierzą (matrix) oraz dużych ilości włókien białkowych: klejodajnych (kolagenowych) i elastycznych.
Tkanka chrzęstna razem z tkanką kostną stanowią tkanki podporowe. W porównaniu do kości substancja międzykomórkowa chrząstki jest słabiej zmineralizowana i nie zawiera naczyń limfatycznych oraz naczyń krwionośnych, wskutek czego odżywianie chondrocytów zachodzi wyłącznie drogą dyfuzji. Tkanka chrzęstna nie jest unerwiona.
Pokryta jest (poza pow. stawowymi) dobrze unaczynioną tkanką łączną włóknistą zwartą - ochrzęstną. Odżywianie następuje na drodze dyfuzji z naczyń ochrzęstnej lub płynu stawowego. Chrząstka należy do tkanek o bardzo niskim metabolizmie.
Chrząstka jest tkanką delikatną, podatną na odkształcenia i szybko rosnącą, dzięki czemu doskonale spełnia funkcje szkieletu u zarodków i młodych kręgowców. W ewolucji po raz pierwszy pojawiła się u głowonogów, tworząc osłonę zwojów mózgowych i szkielet przyssawek. U kręgowców, z wyjątkiem kręgoustych i ryb spodoustych, u których stanowi jedyny składnik szkieletu, zostaje w trakcie rozwoju osobniczego zastępowana przez kość. Wzrost chrząstki może być apozycyjny lub śródmiąższowy, natomiast zdolność do regeneracji jest pełna jedynie w dzieciństwie.
Podział
W zależności od rodzaju i proporcji poszczególnych składników substancji międzykomórkowej wyróżnia się:
- chrząstkę szklistą (cartilago hyalina) (niewiele włókien, dużo chondromukoidu, głównie kolagen typu II). W organizmie dorosłego człowieka z tkanki chrzęstnej szklistej zbudowane są: powierzchnie stawowe, większość chrząstek krtani, chrzęstne pierścienie tchawicy i oskrzeli oraz części chrzęstne żeber i przegroda nosa.
- włóknistą (cartilago fibrosa) (liczne włókna kolagenowe, głównie kolagen typu I). Z tkanki chrzęstnej włóknistej zbudowane są: krążki międzykręgowe, element spojenia łonowego, łąkotki i przyczepy więzadeł i ścięgien do kości.
- sprężystą (cartilago elastica) (zawiera głównie włókna elastyczne w postaci gęstej siatki), o różnych właściwościach fizycznych i funkcjach w organizmie. Z tkanki chrzęstej sprężystej zbudowane są: małżowina uszna, przewód słuchowy zewnętrzny, trąbka słuchowa, nagłośnia oraz małe chrząstki krtani.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Chrz%C4%85stka
Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.







