Dyskusja
Powiązane leki
(opisy)
Tagi
Fora dyskusyjne
|
|||
| morbus Whipple | |||
|
|||
Choroba Whipple'a (lipodystrofia jelitowa) – układowa infekcja bakteryjna przebiegająca głównie z zajęciem jelita cienkiego. Została po raz pierwszy opisana w 1907 roku przez George'a Hoyta Whipple'a.
Epidemiologia
Występuje bardzo rzadko. Na całym świecie notuje się ok. 30 zachorowań rocznie. Od 1907 roku opisano niespełna 200 przypadków. Większość pochodzi z Europy i Ameryki Północnej. Chorują głównie mężczyźni. Szczyt zachorowalności przypada na ok. 50 rok życia. Tylko pojedyncze przypadki występują u innych ras niż biała.
Z badań wynika, że u 26% pacjentów występują antygeny HLA B27.
Etiopatogeneza
Chorobę Whipple'a wywołują Gram-dodatnie laseczki zbliżone antygenowo do paciorkowców grup B i D, oraz do Shigelli flexneri. W 1991 roku zidentyfikowano drobnoustrój, nadając mu nazwę Tropheryma whipplei. Dziewięć lat później, czyli w roku 2000 udało się tę bakterię wyhodować.
Zakażenie następuje drogą pokarmową.
Choroba Whipple'a polega na zakażeniu kilku narządów lub układów. Najczęściej dotknięte są:
- przewód pokarmowy
- układ sercowo-naczyniowy
- OUN
- układ oddechowy
- stawy
- skóra
Zmiany polegają na nacieku błony śluzowej jelita cienkiego przez charakterystyczne P.A.S.-dodatnie makrofagi. Siedliskiem zmian jest prawie zawsze przewód pokarmowy. Krezka jelita cienkiego jest pogrubiała i zawiera liczne powiększone węzły chłonne.
Objawy kliniczne
Najczęściej występują:
- bóle brzucha
- biegunka – zwykle o charakterze tłuszczowym
- chudnięcie – znacznego stopnia, nawet do kilkudziesięciu kilogramów
- bóle stawów – o charakterze wędrującym, dotyczą zazwyczaj dużych stawów. Mogą o wiele lat poprzedzać wystąpienie zmian jelitowych.
- powiększenie obwodowych węzłów chłonnych
Rzadziej występują:
- gorączka
- dreszcze
- objawy ze strony układu krążenia
- szmery sercowe
- obrzęki kończyn dolnych
- wodobrzusze
- niewydolność serca
- objawy ze strony układu nerwowego:
- demencja
- opadanie powiek
- drgawki kloniczne
- zmiany osobowości
- objawy uszkodzenia struktur podwzgórza:
- zaburzenia snu
- zwiększone łaknienie i pragnienie
Rozpoznanie
O rozpoznaniu przesądza obecność P.A.S.-dodatnich makrofagów w blaszce właściwej błony śluzowej jelita cienkiego (tzw. komórki SPC = ang. sicleform particles containing cells = komórki z półksiężycowatymi wtrętami w cytoplazmie). Wycinki pobiera się w trakcie duodenoskopii lub za pomocą kapsułki Crosby'ego z okolicy więzadła Treitza. Obecność Tropheryma whipplei w wycinku można potwierdzić metodą PCR.
Badania pomocnicze
- wzrost OB
- zwiększone stężenie CRP
- hipoalbuminemia
Rozpoznanie różnicowe
- AIDS – podobne makrofagi występują u chorych zakażonych Mycobacterium avium intracellulare
- histoplazmoza
- makroglobulinemia
Leczenie
Leczenie skojarzone penicyliną i streptomycyną. W zapaleniu mózgu (encephalitis) również ceftriaksonem lub chloramfenikolem ( szybko przenika do płynu m.-rdz.). W profilaktyce nawrotów kotrimoksazol co najmniej przez 1 rok [ źródło: B. Neumeister i wsp. : Klinikleitfeden Labordiagnostik].
Rokowanie
Przy prawidłowym leczeniu rokowanie krótkotrwałe jest dobre. Pogarszają je:
- zajęcie OUN
- nawroty choroby
Przy nawrocie obowiązuje ten sam schemat leczenia, kontynuowany przez 6-12 miesięcy. Przy nawrocie ze strony OUN obowiązuje wprowadzenie do terapii leków przenikających do płynu mózgowo-rdzeniowego, na przykład chloramfenikolu.
Bibliografia
- Włodzimierz Januszewicz, Franciszek Kokot, Witold Bartnik: Interna. 1. Warszawa: Wydaw. Lekarskie PZWL, 2004. ISBN 83-200-2871-X (t. 1).
- "Choroby wewnętrzne" pod redakcją prof. dr hab. med. Andrzeja Szczeklika ISBN 83-7430-031-0
- Gerd Herold, Jan Duława: Medycyna wewnętrzna : repetytorium dla studentów medycyny i lekarzy. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2005. ISBN 83-200-3322-5.
- Zdzisław Dziubek: Choroby zakaźne i pasożytnicze. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2000. ISBN 83-200-2393-9.
Linki zewnętrzne
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/
Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.