Powiązane leki
(opisy)

Buflox (Buflomedili hydrochloridum)

Mydocalm (tabletki) (Tolperisoni hydrochloridum)

Pelethrocin (Diosminum)

Secale Dagomed 33 miażdżyca naczyń obwodowych

Syncumar (Acenocoumarolum)

Pabi-Acenocoumarol (Acenocoumarolum)

Cactus compositum S (iniekcje)

Nicerin (Nicergolinum)

Zyllt (Clopidogrelum)

Fluxum (Parnaparin sodium)

Tagi

mezczyzna tetnica konczyna naczynie etiologia patologia zapalic zajac zakrzepowo tyton

Fora dyskusyjne

zobacz Niedokrienie mózgu (0)

zobacz Zapalenie płuc śródmiąszowe o nieznanej etiologii (2)

zobacz Siniaki na nogach (5)

zobacz porada na zwężone tętnice (4)

zobacz USG naczyń domózgowych (1)

zobacz Udar mózgu - udrożnienie naczyń? (1)

zobacz krwotok z podudzia (1)

zobacz USG tętnicy lewej kończyny dolnej (0)

zobacz ostre niedokrwienie konczyn dolnych (4)

zobacz Miazdżyca (1)

zobacz Miażdżyca (3)

zobacz Zawał mięśnia (1)

zobacz Daflon 500 (2)

zobacz obrzęki nóg (3)

zobacz wpływ palenia papierosów na ostre zapalenie trzustki (1)

Informator Medyczny » Encyklopedia » Choroba Bürgera

Choroba Bürgera

Zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń [Buergera]
Thrombangiitis obliterans
ICD-10 I73.1

Choroba Bürgera, zakrzepowo-zarostowe zapalenie tętnic (łac. Thrombangiitis obliterans) – odcinkowe, wieloogniskowe zapalenie małych i średnich tętnic i żył o postępującym przebiegu. Występuje najczęściej u młodych mężczyzn palących papierosy, szczególnie w krajach śródziemnomorskich. Choroby Bürgera nie należy mylić z miażdżycą zarostową kończyn dolnych, która jest osobną jednostką nozologiczną, o odmiennej etiologii, epidemiologii, patologii, symptomatyce oraz leczeniu.


Etiologia

Choroba dotyczy głównie mężczyzn między 20 a 40 rokiem życia, palących tytoń (stanowią ok. 90% wszystkich przypadków). Część przypadków związana jest z żuciem tytoniu oraz przyjmowaniem tabletek lub używaniem plastrów nikotynowych. Etiologia choroby nie jest do końca poznana. Hipotezy sugerują istnienie przewlekłego procesu zapalnego, a także zjawiska autoimmunologiczne oraz predyspozycje genetyczne związane z antygenami HLA (choroba częściej występuje u osób z antygenem leukocytarnym A9 i HLQA-B5). Za główny czynnik sprawczy przyjmuje się wpływ składników tytoniu.


Objawy i przebieg

W przebiegu choroby dochodzi do zwężenia światła, a następnie całkowitego zamknięcia mniejszych tętnic głównie kończyn dolnych, rzadziej górnych (choć znane jest zajęcie także tętnic innych obszarów ciała, między innymi naczyń mózgowych i wieńcowych). Najczęściej zajęta jest tętnica strzałkowa i promieniowa[1]. Chory odczuwa ból, występuje sinica i uczucie zimna dystalnych części kończyn. Zmiany obejmują także nerwy i żyły, co jest rzadkie w innych chorobach naczyń[1]. Konsekwencją jest niedotlenienie i zgorzel tkanek, wymagająca niejednokrotnie amputacji.


Rozpoznanie

Rozpoznanie opiera się na charakterystycznym wywiadzie (palenie tytoniu), wieku pacjenta, objawach (niedokrwienie dystalnych odcinków kończyn, owrzodzenia, ból spowodowany zajęciem nerwów[1]) oraz wykluczeniu innych chorób (układowy toczeń trzewny, sklerodermia, CREST, cukrzyca, zmiany miażdżycowe, zatorowość). Pomocnym badaniem jest angiografia, w której obraz przedstawia dystalne zamknięcia naczyń tętniczych o gładkich ścianach z charakterystycznymi naczyniami krążenia obocznego o korkociągowatym kształcie. Jako pomocnicze badanie można wykonać również test Allena, aczkolwiek nie jest to metoda odpowiednio czuła i swoista, aby wyłącznie za jej pomocą postawić rozpoznanie.


Leczenie

Leczenie polega na ochronie kończyn przed urazami, wczesnym leczeniu owrzodzeń, unikaniu zimna, ucisku i leków obkurczających naczynia oraz całkowitym zaprzestaniu palenia tytoniu. W nielicznych przypadkach wykonywane są zabiegi sympatektomii. Amputacje nie powinny być wykonywane zbyt wcześnie oraz powinny dotyczyć jak najbardziej dystalnych odcinków kończyn. Można wykonywać wlewy prostaglandyny E1 oraz podawać kwas acetylosalicylowy (100 mg/dobę).


Historia

Wzmianki o tej chorobie pochodzą już z 5 wieku p.n.e. od greckiego historyka Tukidydesa. W nowożytności zakrzepowo-zarostowe zapalenie tętnic zostało po raz pierwszy opisane w 1876 roku przez niemieckiego patologa i bakteriologa Carla Friedländera. Felix von Winiwarter w 1879 opisał kolejny przypadek 57-letniego mężczyzny cierpiącego na to schorzenie. Leo Buerger w 1924 roku opracował monografię opartą na podstawie 500 pacjentów z zakrzepowo-zarostowym zapaleniem tętnic.[2]


Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Patologia. Robins. Wydawnictwo Urban&Partner, Wrocław 2005. Wydanie I. ISBN 0-7216-9274-5. Strona 404
  2. Ole Daniel Enersen: whonameit.com (ang.). W: Buerger's disease [on-line]. [dostęp 2011-04-14].

Bibliografia

  • Jerzy Stachura, Wenancjusz Domagała Patologia znaczy słowo o chorobie. Tom II - Patologia narządowa. Wydawnictwo PAU, Kraków 2005, ISBN 83-88857-91-6.


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Choroba_B%C3%BCrgera

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.

książki

Farmakoterapia w cukrzycy Farmakoterapia w cukrzycy
 
Borelioza w praktyce klinicznej Borelioza w praktyce klinicznej
 
Twój wymarzony weekend. Zdrowie, kondycja, relaks, uroda Twój wymarzony weekend. Zdrowie, kondycja, relaks, uroda
 
Chirurgia tętnic i żył obwodowych t. 1, 2 Chirurgia tętnic i żył obwodowych t. 1, 2
 
Życie bez pasożytów Życie bez pasożytów
 
Angiologia Angiologia
 
Dieta antymiażdżycowa Dieta antymiażdżycowa
 
Fizjologia człowieka - tom 2. Układ krążenia Fizjologia człowieka - tom 2. Układ krążenia