informator medyczny

Biologiczny okres półtrwania (HLT, t_1/2, t_0,5, t_50% – biological half life time) – czas, w którym stężenie leku we krwi, surowicy lub osoczu zmniejszy się do połowy wartości początkowej, po zakończeniu fazy wchłaniania i dystrybucji^[1]. Wyrażony jest w godzinach. Im wyższa wartość t_0,5, tym lek jest wolniej usuwany z organizmu.

Biologiczny okres półtrwania najczęściej analizowany jest w fazie eliminacji. Pozwala to między innymi na sprecyzowanie dawkowania leku. Wartość okresu półtrwania można obliczyć dla każdego procesu, który można scharakteryzować za pomocą stałej szybkości (okres półtrwania w fazie dystrybucji, absorpcji lub w przestrzeni docelowej – biologiczny okres półtrwania).

Biologiczny okres półtrwania w fazie eliminacji (t_0,5Kel) obliczany jest na podstawie stałej szybkości eliminacji (K_el). Po średnim czasie przebywania leku w organizmie (MRT) jest jednym z podstawowych parametrów ilustrujących kinetykę eliminacji substancji z organizmu.

Jego wartość jest stała (nie zależy od stężenia maksymalnego) dla kinetyki liniowej (pierwszego rzędu). Natomiast w procesach zerowego rzędu wartość t_0,5 przedłuża się wraz ze wzrostem stężenia maksymalnego.

Zobacz też

• Okres półtrwania pierwiastków promieniotwórczych.

Przypisy

1. ↑ Krystyna Orzechowska-Juzwenko: Farmakologia kliniczna, Znaczenie w praktyce medycznej. Wrocław: Górnicki Wydawnictwo Medyczne, 2006, ss. 31-32. ISBN 83-89009-43-9. 

Bibliografia

1. Wojciech Kostowski (red.): Farmakologia. Podstawy farmakoterapii. Podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy. Wydanie II poprawione. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2001, ss. 67-70. ISBN 83-200-2504-4. 
2. Teresa Bobkiewicz-Kozłowska (red.): Podstawy farmakologii ogólnej z elementami receptury dla studentów medycyny. Poznań: Wydawnictwa Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, 2001, ss. 40-41. ISBN 83-88732-16-1.