Aminofenazon

piramidon
pyrazolonum dimethyl-amino-phenyl-dimethylicum
farm. Pyramidonum, Aminophenazonum, Amidopyrinum (FP IV), Amidofebrinum, Aminopyrinum, Pyrazolonum dimethylaminophenyldimethylicum (FP III)

Wzór sumaryczny

C₁₃H₁₇N₃O

Masa molowa

231,29 g/mol

Wygląd

biały, krystaliczny proszek

SMILES
CC1=C(C(=O)N(N1C)C2=CC=CC=C2)N(C)C

Identyfikacja

Numer CAS

58-15-1

PubChem

6009^[2]

DrugBank

DB01424^[3]

Właściwości

Rozpuszczalność w wodzie	54,4 mg/ml (30 °C^[3])
Temperatura topnienia	107–108,5 °C (^[1])

Niebezpieczeństwa

Zagrożenia (UE)^[1]

Szkodliwy
(Xn)

Zwroty R

R20/21/22

Zwroty S

S36/37

Temperatura zapłonu

330 °C (^[1])

Numer RTECS

CD2625000

Dawka śmiertelna

LD₅₀ 285 mg/kg (doustnie, szczur)^[4]

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków standardowych (25 °C, 1000 hPa)

Klasyfikacja

ATC

N02 BB03

Aminofenazon – organiczny związek chemiczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy pochodnych pirazolonów o budowie chemicznej zbliżonej do metamizolu, wprowadzony do lecznictwa w 1896 roku. Po raz pierwszy zsyntetyzowany przez Friedricha Stolza w 1893 roku. Ostatnia polska monografia surowca farmaceutycznego znajduje się w Farmakopei Polskiej IV.

Właściwości

Umiarkowanie rozpuszczalny w wodzie (1 cz. w 18 cz. wody wg FP III). Działa przeciwbólowo, przeciwgorączkowo – silniej od soli sodowej metamizolu (pyralginy), słabo przeciwzapalnie, przeciwreumatycznie, przeciwwysiękowo i bardzo słabo uspokajająco. Rozszerza naczynia krwionośne mózgu.

Działania niepożądane

Silnie toksyczny, uszkadza wątrobę, nerki oraz szpik kostny wywołując leukopenię i agranulocytozę. Obecnie wycofywany^[5].

Dawkowanie

Podawany doustnie w dawce 300–500 mg 2–3 razy dziennie. Najwyższa dawka dzienna wynosi 1500 mg.

Preparaty

Polska

Spośród wielu preparatów zawierających aminofenazon dostępnych dawniej w Polsce ostatnio dostępnymi były:

Pyramidonum subst. do receptury aptecznej – 200 g oraz tabl. 0,1 g ; 0,3 g i czopki 0,1 g
Pabialgin subst. do receptury aptecznej – 100 g ; 500 g oraz tabl. 0,25 g, czopki 0,25 g ; 0,5 g oraz ampułki z roztw. do wstrzyknięć 0,5 g/2 ml
Veramid subst. do receptury aptecznej 20 g oraz tabl. 0,4 g (preparat stanowił połączenie aminofenazonu z weronalem, czyli kwasem dietylobarbiturowym).

Produkcja produktów leczniczych Pyramidonum tabl., czopki ; Pabialgin tabl., czopki oraz amp.; Veramid tabl. oraz surowców farmaceutycznych do receptury aptecznej Pabialginum subst., Pyramidonum subst. oraz Veramid subst. została zakończona i wg informacji wytwórców nie będzie kontynuowana.

Świat

Aminophenazonum subst. do receptury aptecznej – A.C.E.F. Sp.a. – Włochy
Demalgon tabl. (0,27 g aminofenazonu + 0,18 g karbromalu) – Extractum Pharma Rt. – Węgry
Dolor tabl. (0,15 g aminofenazonu + 0,15 g fenacetyny + 0,01 g dioniny – Extractum Pharma Rt. – Węgry

Przypisy

↑ ^1,0 ^1,1 ^1,2 Aminofenazon (ang. • niem.) w bazie BIA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2010-08-26]. (Wymagana obsługa JavaScript)
↑ Aminofenazon – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
↑ ^3,0 ^3,1 Aminofenazon – karta leku (DB01424) (ang.). DrugBank.
↑ Aminofenazon (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2010-08-26].
↑ aminofenazon – Encyklopedia PWN

Bibliografia

Informacja o zakończeniu produkcji – Pabianickie Zakłady Farmaceutycze Polfa, Glaxo SmithKline Poznań, Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa
Urzędowy Wykaz Produktów Leczniczych i Materiałów Medycznych. Preparaty nie są już ujęte w aktualnie obowiązującym wydaniu (2009 r.)
Poradnik Terapeutyczny, red. Piotr Kubikowski, wyd. II – PZWL 1969 r., wyd. III – PZWL 1975 r.
Vademecum Polfa – wyd. IV – PZWL 1972 r.
Farmakopea Polska III – 1954 r.
Farmakopea Polska IV, t. 1 – 1965 r.

ATC (N02) – Leki przeciwbólowe

N 02 A – Opioidy

N 02 AA – Naturalne alkaloidy opium	Morfina • Opium • Hydromorfon • Nikomorfina • Oksykodon • Dihydrokodeina • Diamorfina • Papaweretum

N 02 AB – Pochodne fenylopiperydyny	Ketobemidon • Petydyna • Fentanyl

N 02 AC – Pochodne difenylpropylaminy	Dekstromoramid • Pirytramid • Dekstropropoksyfen • Bezytramid • Metadon

N 02 AD – Pochodne benzomorfanu	Pentazocyna • Fenazocyna

N 02 AE – Pochodne orypawiny	Buprenorfina

N 02 AF – Pochodne morfinanu	Butorfanol • Nalbufina

N 02 AX – Inne	Tylidyna • Tramadol • Dezocyna

N 02 B – Inne leki przeciwbólowe i
przeciwgorączkowe

N 02 BA – Kwas salicylowy i jego pochodne	Kwas acetylosalicylowy • Aloksypryn • Salicylan choliny • Salicylan sodu • Salicylamid • Salsalat • Etenzamid • Salicylan morfoliny • Dipirocetyl • Benorylat • Diflunizal • Salicylan potasu • Guacetyzal • Karbasalan wapnia • Salicylan imidazolu

N 02 BB – Pirazolony	Fenazon • Metamizol • Aminofenazon • Propyfenazon • Nifenazon

N 02 BE – Anilidy	Paracetamol • Fenacetyna • Bucetyna • Propacetamol

N 02 BG – Inne	Rymazolium • Glafenina • Floktafenina • Wiminol • Nefopam • Flupirtyna • Zykonotyd • Metoksyfluran

N 02 C – Leki przeciwmigrenowe

N 02 CA – Alkaloidy sporyszu	Dihydroergotamina • Ergotamina • Metysergid • Lizuryd

N 02 CB – Pochodne kortykosteroidów	Flumedrokson

N 02 CC – Selektywni agoniści receptora 5-HT1	Sumatryptan • Naratryptan • Zolmitryptan • Ryzatryptan • Almotryptan • Eletryptan • Frowatryptan

N 02 CX – Inne	Pizotifen • Klonidyna • Iprazochrom • Dimetotiazyna • Oksetoron

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Aminofenazon

Artykuły Wikipedii dotyczące medycyny, weterynarii i tematów pokrewnych nie mogą być traktowane jako porada medyczna ani jako opinia medyczna w przypadku jakiegokolwiek problemu zdrowotnego lub sposobu leczenia. Nawet jeżeli opis zawarty w artykule jest zgodny z aktualną wiedzą medyczną, może nie mieć zastosowania do konkretnego przypadku chorobowego, objawów czy terapii.